167.bunt de complicibus nonnulli sorte professi,Hi paupertatis sub specie quid agant?Quando quidem dites pretiis multantur & aere,Ast hi sunt turi soluere cum nequeant.in probo quod dites multentur semper in aere,Exilium quando vel meruere necem.leprobo quod viuant inopes fine speque metuqueet spe equidem, diti ne modo praeda sient.que metu, ne quid capiat respublica damni,Ne faciant odio, nunc sauore malum,inpossunt citius puniri & promptius, aereDum non inueniunt sorte patrocinium,tiumque queunt paucis cum rebus inire,Quod minus & probri, quam sera virga tenet.tudique locis vbi pane cibentur & vnda,donec perfidiam, desidiamque sugent,grauiore modo si facta merentur & ausa,eruenter que palam & continuata diu:ndala nam prebent vulgusque ducesque vicissim,pum non hi pænas dant aliique ſcrunt.um defectu regnans super Aethera Numenbello omnes vastat seu fame, siue lue:at enim ad tempus miserandos, omne per aeuumQum fieri, docuit Chriſtus vt ore ſuo.quoque quod specie tenus est, sed non scelus ex se,Non licet, anteaquam reddita caussa grauis.inne magis multo offendiculis letabilibus omnes,Per se quae laedunt, abstinuisse decetrinceps, Praetor, Parochus, coniunxque, senexque,Quique ipsis parent, quique subesse solent.Nam