159.bi necdum fallax notus tibi, se omnia fallaxPosse & scire sua semper in arte feret.Hinc vt se purget, reliquos proscindet aperte:Sic sanum aut agrum fallere ludus erit.Nec quae sunt dicet, vel qualia, quae dat, habetqueAut spondet, Veri ne videatur inops.icilicet vt noceat, meditatur lingua tot artesQuot montes herbas, gramina prata tenent.mortale genus, qua credulitate laboras?Quàm nescis, tibi sit queis adhibenda fides?Est qui defunctos vitam reuocabit ad ipsam,Ceu fuerint iuncti faedere, more, loco:Vafrè equidem, quis enim defunctos ore refellet?Dic, ui rite probes, non ego credo tibi.is nil, his aliquid, quiduis transcriber & illisAuspice praesenti commoditate sibi.ara quoque vt credas, tibi vera lauoribus addetGaudia maestitia pectore mixta gerens,Quod sis deceptus, quod salli denique possisTeque notante parum, teque timente parum.Cautior inde tuo sies damno, atque pudore,Quodque homines viuant tam sine fronte, gemes,Qundque has non semper sit promptum euadere technas,Praesertim cum hominum te status ipse latet.Sicui narranti aut spondenti credulus astes,Illusum mirs sas sit abire modis.Ridiculus, si aliis referas, sine fronte videris,Vt coniuratos dicere falsa scias.Nunquid habent etiam socios mendacia in vnoConuentu vico, coniugio atque domo?Con-