160.Conuinci se posse negant sic falsa profatos,Qui digni sumo pertenebrante oculos,Digni, nemo quibus se consuetudine iungit,Quos consultorum nesciat ordo pati-Inuidus, haereticus, maledictor, sannio, adulansHi plaerumque sedent nectere voce dolum.Estne etiam qui suam, qui tam timidusque, pudensqueVt contra mentem spondeat ipse suam:Vtque recusanti non insteriusta, recusetNil alii iniustum, qui pudor in vitio ess?Humanos mendax contractus eximit orbeOppobriis implet seque, aliosque suis.Quot vafri prae oculis & fronte videntur amici,Qui retrò insidias, persidiamque struunt?Nec sibi tam gens est inter contraria sese,Quam simul infringit nomen, opesque nouas,Quid non liuor agit minima tabescere suetusPortuna alterius. crescere si videat?An cumulata ipsum sors infortunia visa,Vel quoque mors satiet, quòd nece peius & est?Cum quid ais, quaerisue, tibi vt sit id vtile, prima,Aut pro maiori commoditate student.Fertur de Agricolis aliena colentibus arua,Quod grati renuant esse licet poterunt,Quodque ipsi semper mediocri in messe bonaque,Magna suis coram & multa querantur heris.Quod tamen haud ideo dico, ne ſatrapa, ciuis,Nobilis, aut alius praegrauet aere suos,Prouentune pari veniunt mendacia? quisnamAnnaHis fidat plenis murmure, bile, dolo?