107.Praesertim primo, dum hunc excipit ore benigno(Nam nec cum risu, nec leuitate decet)Inque viam ducet, iam initam retinere monebitPersuadendo bonam, sed prohibendo malam.Praecedente tamen examine singula iusto.Sponteque narrandi concomitante modo.Nam cur alluesci non fas sit sponte sateri,Pro semet meritò ferre laboris & hoc?Sitamen institui vix gens ità rustica possit.Aptè habita hanc debet Mysta rogare mora.plane & plenè, speciem dicatque rogatus,Aut per se hanc dicat, si modo norit eam.iam bene habet, per se si plaeraque nouerit horum,Officii fuerint qualiacunque sui,il falsè & temerè, nil turpiter atque superbè,Nil si intricate & dixerit ambiguè.am de nescitis. tunc, cum sciet, esse fatendaAiunt, de oblitis tutius esse monent.At si tam simplex soret & rudis ipse sacerdos,Vt grauium & lenium nesciat ipse modos,Mortifera à leuibus distinguere, iudicet vt nil,Ignoretque statum mente proinde rei,inquirendus ei certè tunc doctior ipso:Passio praecedens ac iteranda foret:fisit Barbaria in media, qua nemo repertus,In singlis poteras nec docuisse rudem.Ergo sat officii Mystarum, vt singula plenèVsurpanda suo tempore nota habeant.Quaeque expendenda & repetenda scientia, quâ sasAptè vti pro hominum conditione siet.