106.Si tamen haud capiat gens rustica non nisi pænæNomina, de iusto iudice, deque rogo,Vnde & ad ingenuum sensim ducantur amorem,Quique à filiolis nomen habere solet.Denique quando reis rigor est adhibendus, vt aiunt,Solamen sequitur posteriore loco.Vera sagax ratio, virtutem comprobat hostis:Est in syncero gratius omne bonum.Quando offert sese saciendi occasio magna,An temerè reseres, an tua labia premes?Nec labor hic orbus fructu solet esse beato,Qui caeptus Summi Numinis arbitrio,Saecia cui magnas dicentque sequentia laudesSpargenti clarum latus orbe decus.Adde quod & Dominus iubet his confidere factis,vult,Quaeque manu tandem persiciende sua.hocji populo præferre facem vult dogmatisVt culpa percat, qui perit vsque sua.Sunt qui hominum affectus magis expugnare laborem;Vtilior quorum creditur esse labor.A detestandis, plangendis atque fatendisSumere principium fas pietatis erit.Criminane à Mysta sunt dignoscenda perite,(Qua fieri poterit) mortifera anne sient?Ast horum speciem si quando necesse, rogabit,Et numerum certum, certus vt esse potest,Aut verisimilem, quod si nec posse videtur,An opus ad tale, aut tale paratus erat?Namque in quaerendo cautela requiritur aptè:Dicendique animos absque pudore dabit:

Pr2