io6
Pandulfe, sanz provision de justice s'il avoit mal fait a lacité ou non. Grant dolor orent cil de Capue, car il aten-doient mort et pêne; ma l'ire del home non lor pot nuire,mes celle de Dieu (i).
Cap. 4. Et puiz que se fu parti l'empeor, si se repentiGaymere de ce qu'il avoit rendu Capue a l'empeour etcercha de la recouvrer, et assembla trois eschilles de Nor-mans, et mist siège a la cité de Capue, et comforta li fort
(1) Léo de' Marsi, II, 78, répète les données d'Aimé : « Impe-rator... Capuam abiit. Ibi itaque Guaimario réfutante, Capuam quamper novem jam annos tenuerat, Pandulfo illam saepe dicto simulcum filio, multo ab eis auro suscepto, restituit : Drogoni Apuliae etRainulfo Aversœ comitibus ad se convenientibus et equos illiplurimos et pecuniam maximam offerentibus, universam quamnunc tenebant terram imperiali investitura firmavit. » Hermann deReichenau — ad an. 1947 — parle aussi de l'investiture des chefsNormands par l'empereur : « Imperator vero Romae egressus, non-nulla castella sibi rebellantia cepit, provincias illas, sicut videbaturdisponit, duces Nordmannis qui in illis partibus commorantur etaliis eo locorum instituit. » A la suite de cette investiture des Nor-mands par l'empereur, Guaimar ne prit plus le titre de duc de Ca-labre et de Pouille ; la dernière charte où il le porte encore est dumois de janvier 1047. Voici l'en-têtede la charte : « In nomine do-mini vicesimo hanno (pour vigesimo nono) principatus domni nostriGuaimarii, et nono anno principatus ejus Capue (pour et octavo) etducatus ejus Amalfi et Surrentum et quinto anno supra scriptorumprincipatus et ipsorum ducatus domni Gisulfi filio ejus, glorio-sorum eximii principis et ducis et quinto anno ducatus illorumApulie et Kalabrie, mense juanarius, quintadecima indictione. »— La charte qui vient immédiatement après, et les suivantes, n'ontplus que cette formule : « In nomine domini vicesimo anno princi-patus Salerni domni nostri Guaimarii et octabo anno ducatusejus Amalfi et Sirrentum, et quinto anno supra scriptorum princi-patum et ducatum domni Gisolfi eximii principis et ducis filii ejus,mense martius, quinta décima indictione. » Codex diplomaticusCavensis, t. VII, p. 16 et 28, in-40, Milan, 1888.