34
confraternitatis consortio, et in saepe dicta curte nostra libere amovere possimus. Actum anno Dominicaeincarnationis millesimo ducentesimo quadragesimo quarto, mense octobri.
Hanc concessionem duo canonici Coloniensis augementauerunt secundum tenorem sequentis instrumenti:
Nos Theodorus canonicus sanctae Mariae de gradibus in Colonia et Arnoldus scbolasticus fratres dictide Steinbukelt, notum esse volumus omnibus praesens scriptum inspecturis, quod curtis in Byle, quam tantumjure villicationis possidemus post mortem nostram cum omnibus attinentiis suis libere et absolute redibit adecclesiam Gladbacencem. Et si quas expensas feeimus circa eandem curtem aedificiis ipsam reformando, siuede manu laicali redimendo, illae cedent ecclesiae memoratae in nostrorum remissionem peccatorum. Actumet datum Coloniae, anno Domini millesimo ducentissimo quadragesimo quinto. Sabbatho ante circum-cisionem Domini.
Fratres qui hoc gubernatore vixerunt quoddam archivii monumentum de anno 1243 exhibet aliquot uttestes, quorum nomina sunt.
Henricus prior. Ludovicus. Gerbardus cellerarius.
Rudolphus custos. Theodoricus. Sifridus plebanus.
Henricus bospitolarius.' Amoldus camerarius. Hermannus.Leonius.
Flovuit sub Innoeentio IV. et Alexandro IV. pontificibus maximis. Conrado IV. Imperatore. Conrado ArchiepiscopoColoniensi.
Hoc tempore videlicet 1250 die S. Luciae sacro Fridericus II. infensissimus ecclesiae bostis moricoactus est, aManfredo filio, quem ex nobili concubina susceperat, compresso per vim ore ac spiritu. Datusest in excmplum divinae justitiae, ut qui ecclesiam romanam matrem suam tot modis per tot annos tarnncfarie persecutus est injustc, satis justo Dei judicio a fibo spurio interficeretur. Cum enim ecclesia romanaillum ab ineunte aetate sub tutela sua in regno Apuüae educasset, et pontifex Honorius III. anno Domini1220 in imperatorem vnxisset, postea tarnen mortua Constantia matre, quae ipsum in officio continebat,immemor aeeepti benefieii, contra jus fasque pontificiam ditionem vexabat; propter quam causam a Gregorioexeommunicatus, Joannis Hyerosolymitani regis intercessione, ea lege absolutus, et ecclesiae reconciliatusest, ut tum res ablatas restitueret, tum ad recuperationem terrae sanctae cum exercitu se conferret. Quasconditiones cum non seruaret, sed aegritudine simulata maximam multitudinem cruce signatorum Brundusiiexpeetantem, ipsumque regem Hierosolymitanuni, atque adeo ebristianos in Asia bellantes deeiperet, eaquefraus adeo aperte deprehenderetur, ut ad nuncium mortis Landgrauii Hassiae statim ad ejus res diripiendashomo valetudinarius e Sicilia Brundusium adnavigarit, Gregorius nonus Honorii sententiam prius in Fridericumprolatam denuo repetiit et confirmavit. Ea seueritate perculsus auri uncias centum et viginti millia ecclesiaeromanae propter damna illata persoluit, pacem impetrauit, ac pro regno Siciliae verum ecclesiae feudatariumse esse confessus est. Sed cum in romanos pontifici resistentes moturum se polHcitus, adeo fidem nonliberaret, ut in Germaniam abiens, voluerit milites suos in Itaüa relictos romanis civibus in omni re obedire,nee ita multo post in Italiam reuersus tarn ipse, quam ejus nomine Ezelinus socias civitates oppugnaret,factionnmque deterrimarum quae iam tum Guelphi, tum Gibellini appellati sunt, author esset, Saracenis etmagistratui mandaret, et vrbem (qnae Nuceria Saracenorum dicta est) concederet, ecclesias et monasteriaspoliaret, Siculos tyrannide grauissima opprimeret, fratrem regis Tunisii baptismam panormi petentem a tarnsaneto proposito verbo deterreret, vias deinde praecluderet, ne concilium, quod Gregorius Romae indixerat,convenire posset, insuper cardinales et alios praelatos in vineulis teneret: Innoeentio quarto post Gregoriiet Coelestini mortem pontifici creato insidias steueret, euinque in Franciam proficisci cogeret: denique adconcilium Lugduni congregatum vocatus venturum se promitteret, nee veniret: omnium consensu in eodemconcilio imperio et regnis priuatus fuit. His nibilo melior lactus tan dem in gravem morbum ineidit, eumquevitae iinem aeeepit, ut supevius narratum est, quem nefandis excessibus demeruit.
Hoc quoque tempore crudelissimus tyrannus Azebnus a pontificia cruce signata cohorte caesus etoccisus est, ac sie demum pristina Italiae quies et pax restituta est sub Alexandro quarto, desuper sequensversus legitur:
Sylla, Nero, Cajus, Marius, Mezentius: his tu,
Azeline, ipso et snevior es phalari.
-^sa-safcO-sg--«^-----