32

■>. Hermannus I.

Abbas XVII.

ermannus anno 1210 et circiter habenas tenuit. Monasterio acquisivit, etpossidenda transcripsittria inolendina, testantur id donationis litterae de anno 1210 in quibus et hie fratres.

Andreas Prior.Henricus diaconus.

Henricus cantor.Gerhardus camerarius.

Wilhelmus custos.Alardus cellerarius.

damit sub Imiocentio III. et Honorio III. pontifice maximo. Lothario imperatore. S. Engelberto Arehiepis-copo Coloniensi.

Tempore liujus abbatis videlicet anno 1215 seruatum est Romae generale concilium inecclesia lateranensi, in quo antiqui albigensium haereticorum et Almerici Doctoris Parisiensis noYierrores rejeeti et condemnati fuerunt praesentibus 412 Episcopis.

D. Gerhardus II.

Abbas XVIII,

erhardus clavum abbatialem moderatus est anno 1231 quo donationem molendinorum peranteeessores faetam singulari confirmavit instrumento, quod fratres, qui eo antistitc vixerunt,contestantur, eorum nomina sunt.

Herniannus prior.

Conradus.

Fridericus.

Alardus.

Theodoricus camerarius.

Hermannus.

Joannes.

Henricus de Tuschenbroicb. Henricns.

Arnoldus. Petrus.

Henricus. Ludovicus.

Rudolpbus custos. Volquinus.

Leonius hospitolarius. Hermannus.

Gerhardus. Godefridus.

Hermannus Joannes. Theodericus.

Claruit temporibus Grcgorii IX. pontificis maximi. Fiiderioi II. imperatoris. Henrici I. Archiepiscopi Coloniensis.

Hoc abbate in vivis agente Gregorius IX. pontifex maximus in sanetorum numerum retulit Dominicum,Franciscum, et Antonium da Padua; et S. Elisabetham. Excommunicavit idem Gregorius anno 1239 Fride-ricum II. imperatorum, postquam sufficienter monitus ab injustitiis crudelitatibusque et sacrorum locorumprofanationibus desistere noluit. Permovit etiam pontifex electores ad deponendum Fridericum, qui ecclesiaeromanae omnem interitum minabatur, et pontificem et ecclesiam fatigabat, eo quod in Francia, Anglia, Daniaet Hispania sine timore tanquam exeommunicatus pronuntiabatur Fridericus, et cruce signati contra eumsub signa cogerentur. Fredericus autem properabat Romam, ut pontificem in potestatem suam redigeret,properanti, amplissimo exercitu cruce signata cohors, se opposuit. Ad cujus conspectum, adeo territus et infurorem commotus est, ut captos ad se vivos perduci cruge signatos, in prima ipse pugnans acie exclamaverit:inde perduetos ad se aliquos, partim quaternis, ad crucis formam perfudit vulneribus, partim caput in crucismodum quadrifariam seidit, partim frontem eadem ferro cruce reddidit insignitos: clericos vero detonsam invertice coronam, ferro casim in crucem vulneratam (ut dicebat irrisorie) jussit ornari: quorum unus inflictumvulnus nimis patienter ferre yisus, in palearum cumulum funiculo est pertractus, et cum benedicere ac laudareDeum perseueraret, igne supposito crematus est. Pontifex autem in difficultatem omnium periculosissimamadduetus, ab eo, in quem sperabat, auxihum protectionemque invenit; cardinalibus enim et clero et populoin processionem deduetis ipse capita apostolorum Petri et PauH praetulit, et a laterana basilica ad prineipisapostolorum templum nudis pedibus ingressus, suggestu concenso flens et lacrymans tum diuinam inter-cessionem tum populi ad seditionem mitioris auxilia implorauit. Mirum dictu: in momento mutatis animis