— 86 —
unz er sich davon entswanc.
uz der gruobe er schiere spranc915 unde schütte ab im den sne,
do sanc er gotes lob als e.
durh daz holz gienc er mit fröuden hin
und quam zeinem münchekloster in.
bi den was er manigen tac920 daz er vil kranker spise phlac.
im tet der hunger ofte we.
er hsete nihts gegert me
wan daz er brotes hset gehabt
so vil, daz er sich hsst gelabt925 alsam ein kuchengarzün.
an rock und äne schapprün
gienc er in einem hemde,
sin andäht was im fremde.
do was ouch niemen da so guot,930 den erbarmet sin armuot
und ime gsebe ein alt gewant.
do gienc er dannen zehant,
wand ime da niemen niht enbot,
niht durh zorn, wan durh sin not.935 danach quam er ze Gubin,
da gap ime ein rockelin,
der e sin Munt was, ein man.
do man da sagen began
her und dar msere,940 weih sin leben weere,
do quam zuo im der prior
des klosters, da er was davor,
915schvte 917frovden 918mvnicho 921 offte 922 het niht923 brodes het 924 het 926 An rok vii an 928 ime 931 gebe933 niht niemen 935 kom 936 rvekelin 938 man do 941 kom