475
Nr. 495.
Walram von Montjoye und Johann von Kuik fällen einen Schiedsspruchin der Streitsache des Erzbischofs Wichold mit dem Burggrafen Johannvon Rheineck und anderen Verbündeten des Grafen von Jülich.
1300, 1. JJecember.
In godes namen amen. Wir Walraven von Münyoe inde van 13onFalkenburg inde Johan van Küic, heirren, dün künt allen dengienen,die diesen breif aneseint inde horent, want her Johan der burgrevevan Rinecken, Heynrich syn broder, her Werner der voget van Lu-denstorp, her Heynrich der güde van Sintzege ind her Wilhelm Proitsint bigriffen in helpen des greven van Gulege, de up uns is gegan-gen viir sig inde sine helpere, so wat wir tuschen unsen heirren denertzebischop van Kolne up eyne side inde den greven van Gulegeinde sine helpere up ander side van der zweingen, zwist, vorderingeninde klagen, die tuschen in erloiffen sint, sagen inde ordineren naminnen of na rechte, dat sy dat stede sülen halden inde volviiren updie pine, die irkoren is inde under deme eide, die darup is gedain.So sage wir in godes namen vür eyn recht: Want unse heirre derertzebischop van Kolne sig biklaget van deme burgreven van Einecken,mag ter burgreve zubringen mit tes gestiebtes mannen, dat die bur-graschafsin recht leynsi inde sin erve, dat he si mit rechte bihaldesüle. Ever so sage wir vür eyn recht, of der ertzebischop van Kolnebigadede, dat der burgreve van Rinecken ieme wart gegeven ussergevenenisse des kiininges, da hie inne was mit willen des burgre-ven, inde mach der ertzebischop dat zubringen mit alsülger wairheit,damede uns genüge, so ne hait hie neit misdan wieder den burgrevenalse van stucken, die hie wieder in vordert van werde. Ever updie zwist, die van Sintzege is tuschen unsen heirren van Kolne, diesig vürmist inde hait breve des kiininges Albrechtes inde der fürsteninde den burgreven van Rinecken, die sig vürmist, dat hie de Kü-ninges Adolves breve have, dat sin wille were, dat he Sintzege loisdevan einre vrerneder haint inde sig vermist, dat vür dieseme küningeAlbrechte ürdeil gegeven sy, dat ieme dat güit bliven sal, man ingeven ieme sin gelt, so wise wir sy an den küninc vür ieme rechtzu nemene. Ever so sage wir vür ein recht, is dat kenlig inde vintman an der wairheit, dat die bürgere van Andernag quit sülen sinvan ierme güde des tolles van Andernag, inde is der burgreve vanRinecken da ein bürgere, dat hie billige irre vryheide daane sal ge-neissen. Ever so sage wir vür ein recht van deme güde van Asbag,