Druckschrift 
4 (1870)
Entstehung
Seite
216
Einzelbild herunterladen
 

216

1334 wordigen breif seint of horenfc lesen, dat want wir mit güden willeninde mit rade unser mage inde unser vründe inde oich umbe vrede unslantz inde unser lüde inde des gemeynen lantz mit unsin bürgeren indeder stat van Kolne üverdragen liain vrüntligin, luterligin inde gensligineynre ganzer steder bemeligeyde inde vrüntschaf, die wir in haldensolin also langhe, as wir van der genaden goitz leven solin na denvürwerden, as in den breven, die darup gemacht sint, dey sy van unsinde wir van in haint, mit unsme inde irme ingesegelin inde anderunser vründe ingesegelin besegilt geschreven steit, so ergein wir des,dat wir gesichert inde geloift hain, sicheren inde geloven in giidentruwen, dat wir Meyger van Syberch den iiiden, de van den vürsprochinunsen bürgeren inde de stat van Kolne geclait hadde, alse umbe scholt,dey unse bürgere inde die stat van Kolne eine schuldich bleven soldinsyn, des hee ir offene breve hedde mit der steede ingesegil besegilt,dey unbezailt eme were, inde wir alwege gehöht hain van unsen bür-geren inde der stat van Kolne, dat sy eme neit schuldich in wereninde in wail bezailt hedden, alsüylch halden solin tuschen dit indesente Johans missen Baptisten, dat hee geborin wart, de nii komen salalreneist, ain alrehand argelist, dat hee den vürsprochenen unsen bür-geren inde der stat van Kolne ire breve wedergeeve, also dat dey vür-sprochin unse bürgere inde die stat van Kolne des viirgenanten Meygersvorderünghen inde heyschiingen inde synre erven quyt syn of alsüylgenquitantie, dat sy syn inde synre erven aichtermailz intladen syn. Wereoich nii sagge, dat wir an eyngen desen piinten brüchlich vünden würdeninde neit in volvürden alse da vurgeschreven steit, so mogin die vür-sprochin unse bürgere inde die stat van Kolne, oft in even küympt,dat zoneu unsen gesworin van beden siden, inde wir solin liden darumbedat sy wysent, dat darumbe reicht is na formen der breve, die darupgemacht sint, dey wir van in havin, ain alrehande argelist, inde syvan uns haint, also as it vurgeschreven steit.

Dis zu eme Urkunde inde ganzer stedigeit, so hain wir unse in-gesegil an desin breif doin banghin, de gegeven is int iair uns herrendüsent drühündert in deme veir inde drissichstime iare, des güdisdaisna andaie 1 ) payschen.

Nach dem Original im Stadt-Archiv. Das Siegel gut erhalten.

') Andaie, andag, andai bezeichnet die Octav eines Festes. In einer Urkunde von1403 (Guden cod. dipl. "2, 1214) heisst es:Gegeven in dem iare do man schreiffdusent iare vierhundert iare ind dru iare des maentags nyest na antdage des hey-ligen hagetzyden pinxten, dat was des eylffteu dagis in dem bramaende, den man