SENTENTIARVM148Si impietas improbè molita quippiam est, quamuis occultè fecerit, nunquam tamen confidet, id sem-per fore occultum. Plerunque enim improborum facta pri-mò suspicio insequitur: deinde sermo atque fama: tum accusator, tum iudex: multi etia ipsi se indicant. 1. de Fin.Omnibus, quorum mens abhorret a ratione, sen-per aliquis talis error impendet. 4. Tusc.Eorum animi qui se corporis uoluptatibus dediderunt. Som. Scip. In pijs sententijs, 61.Improbo nemini bene potest esse. Parad. 2.Impij poenas luunt, non tam iudicijs (quae quondamnusquam erant, hodie multifariam nulla sunt) quamangore conscientiae, fraudisque cruciatu. I. de LeyImpijs apud inferos sunt poenae praeparatae. 2. dInuent.Impij apud inferos poenas luunt. Philip. 14.pijs sentent. 76.Tu plenissimè leges Paradoxo secundo, quibuscuris scelerati conficiantur.Sceleratorum & latronumbeneficium.NVLLVM est aliud latronum beneficium, niut commemorare possint, ijs se uitam dedisse, quibusnon ademerint. Philip. 2.Impius meritò, & Tyrannus iure per-cuti occidique possunt.INSIDIATORI & latroni non potest afferriiniusta

AMVItio quæda