ANNOTTATIONESTalem mihi meretricem fac canas dea:Quae audax sit, & pulchra, & faciat fidem simulSit iniusta, excludat, petatque plurima,Cum neminem amet, id perpetuo fingat tamen.Actus 1. Scena 2.Hem, tun' eras mi Phaedria, Qui hic stabasIn alijs, ehem tune hic eras mi Phaedria? quae Sena-rio conuenire sine elisionibus non possunt. Legiturętiam, Quid hic stabas? & in, quid, eliditur d.Cur non recte introibas. recta, legendum.Aut quia sum apud te primus.Sum primus, id est, plurimi fio, & prae caeteris di-τισον. εἰώ θασι θὲ οἱ πολλοι ὄξὼ ἐντιμοτεροις, καὶμᾶλλοῦ ἀγαπωμένοις ὑπ᾽ αὐτῶν, πεότεροισ πῆἀνοῖς φασκειν εἶναι hoc est, Multitudo consueuit,quos maiore in pretio, ac prae ceteris caros habet,eos dicere, apud se priores esse, auctore Aristotele.Vtinam esset mihi Pars aequa amorisSimile est uotum illud apud Theocritum Idyllio. 12.εἰθʼ ὁμαλοι πνέυσειαν ἐπ᾽ ἀμφοτεροισιν ἐρωτεςNon ip. id est. Atque utinam spirent in utroque Cupidinis aestus Aequales.Ne crucia te obsecro anime mi, mi Phaed.Sic Interpretem legisse uerba eius arguunt. In alijs,in quibus unum, mi, tantum legitur, uersus claudicat:quem ut Erasmus perficeret, tete, scripsit: Gouemus,discrucia.M. sera prae amore exclusit hunc foras.Georg