ANNOTATIONESὅυκ ὅισθʼ ὅτῳ μ῀ ἔδωηας εἰς χῆράς ποτῃNon meministi cui me dederis quondam in manusSed cur tu ab illa?Comica breuitas est, in qua uerbum, abijsti, disceßi-sti, aut simile intelligitur. Nam ut, abis, addatur, uer-sus non patitur: in quo Erasmus & Glareanus labo-rant.Actus 2. Scena 1.Quaeso aedepol charine.Versus sunt hic iambici octonarij duo, & senarijtres: ex quibus Georg. Fabricius fecit, quatuor Tro-chaicos octonarios catalecticos, iambico quaternarioin medio interpoſito.Istum qui amorem exSic libri ueteres. Goueanus & Georg. Fabricius,dimoueas scripserunt: quod Erasmus quoque probauit.In uersibus distinguendis nihil ab alijs affertur, quoddistinctioni Mureti praeferendum putemus: cum praesertim hic optimis libris, alij plerique coniecturis ni-tantur. Facile omnes, cum ualemus, recta.Sic Aeschylus Prometheo,Ἐλαφὸν, ὅστις πημάτων ἔξω πόδαἐχει, παραινεῖννους θετεῖν τετοῦν ἡστοῦ κακῶςπρα σϛοντας. id est,Facile est ei, qui habet extra mala pedem,Miseros castigare, atque consilium dare.Abi hinc, abi in malam crucem.Georg. Fabricius monet in Palatino esse, Abi hine