Druckschrift 
2 (1892) Anmerkungen
Entstehung
Seite
420
Einzelbild herunterladen
 

420 LXXXVI A PHEDIGTBK

deul: 27, 19 ua.) die ivitwe als besondere Schutzbefohlene golles dar-zustellen, indem er mit großer beredsamkeil in forty es etilen anlilhcsenden witwensland über die ehe erhebt, er schliefst 2, 2 mit einer wiedernicht genauen besiehung auf 13, 3, 18—24. dieser schluss ist äufserlichin der hs. kenntlich gemacht durch das seichen ■, ■ hi7iler sehscigualtiz(vgl. auch varr. zu 5 C , 11), durch das grofse, vorgerückte und mit rotenlupfen versehene E ton Ein, endlich durch den hinler ieuuelih frei ge-lassenen räum von fast einer halben seile, der gewis eine nummer odereine Überschrift in roter färbe zu tragen bestimmt war. ich kann da-her ebensowenig wie Linsenmayer gesch. der predigt in Deutschland 188G4'. 55 anm. der ansieht Crucls zustimmen, welcher (gesch. der deutschenprediyl im ma. 1879 s. 97. 99 f.) bl. 1.2 einer und derselben, auf Marc.4, 20 bezüglichen homilie zuweist, vielmehr beginnt mit 2, 3 eine neuepredigt, welche auf 5 fortgesetzt und beendet wird und welche, wie Cruelaao. sah, aus Auguslins sermo de poenitenlibus schöpfte (Migne 39, 1714/.nr. 393). ich setze daraus die entsprechenden stellen her: (2 b ) Baplizatusautem dcscrior et violalor lanli sacramenli, (5°) si agat poenilentiam extolo corde, si agat poenilentiam ubi Deus videt, qui vidit cor David, quandoincrepatus a prophela, et graviter increpatus, post comminaliones Dei lerri-biles exclamavil, dieens, Peccavi .... (5 (1 ) Ergo qui egeril veraciter poeni-tenliarn, et solutus fuerit a liganiento quo erat conslrictus et a Christi cor-pore separatus, et bene post poenilentiam vixeiit, sieul ante poenitentianivivere debuit, post reconcilialionem quandocumque defunclus fuerit ad Deumvadit, ad requiem vadit, regno dei uon privabilur, a populo diaboli separa-bilur. Si quis autem posilus in ultima necessitate aegriludinis suae volueritaeci]icre poenitentiani, et accipil, et mox reconciliatur, et hinc vadit; fateorvobis, (2 b ) non illi negamus quod petit, sed non praesumimus quia benehinc exit. Non praesumo: non vos l'allo, non praesumo, Fidelis benevivens, securus binc exit. Baptizatus ad horam, securus hinc exil. Agenspoenitentiani, et reconciliatus cum sanus est ... . (2 C ) Sed dicat aliquis:Hone sacerdos, tu nescire et nnllam securitatem nobis dare posse dicis, siille salvalur, et Christum adire merelur, eui morienti poenitentia datur, quidum vixil, dum sanus fuit, impoenilens fuit; instrue ergo nos, rogo, quo-modo bene vivere post poenilentiam debeamus .... (2 cl ) unde reddituri suntliomines ralionem in die iudicii .... non solum posl poenilentiam ab islisviliis sc homo servare debel, sed et ante poenilentiam, dum sanus est; quiasi ad ultimum vilae slelerit, nescit si ipsam poenilentiam aeeipere ac Deo

et sacerdoli peccata sua confiteri possil.....(5 a ) Vis te de dubio liberare?

vis quod incerluin est evadere? Age poenilentiam, dum sanus es. Si eniinagis veram poenilentiam, dum sanus es, et invenerit le novissimus dies,currc ul reconcilieris: si sie agis, securus es. Quare securus es? Quiaegisti poenilentiam eo tempore, quo et peccare potuisti. Si autem tuncvis agere poenitentiani ipsam, quando iam peccare non potes; peccala tedimiserunt, non tu illa. Sed unde scis, inquis, ne I'orle Deus dimitlatmihi? .... (5 b ) Nam ideo tibi do poenilentiam, quia ncscio. Nam siscirem tibi niliil prodesse, non tibi darem. Item si scirem tibi prodesse,non le admonerem, non le (errcrem .... (5 C ) Ergo dimilte incertum, lene