_ 1LE>_
Obgleich Albertus, will Tholomäus sagen, schon ungefähr drei Jahrevor seinem Tode in wissenschaftlichen Dingen zum Beispiel (d. h.zur Belehrung) Anderer hinsichtlich des Gedächtnisses sehr geschwächtwar, während er vorher andere durch besondere Gnade übertroffenhatte, so nahm doch die Lebendigkeit seiner Ergebung gegen Gottnicht ab, um das was der Stand seiner Keligion (d. i. seines Ordens)erforderte zu thun.
Dass die Gedächtnisskraft eines Mannes weit über 80 Jahren,der so Enormes geleistet, zuletzt geschwächt war, ist etwas so natür-liches, dass der gleichzeitig mit Tholomäus im Anfang des vierzehntenJahrhunderts über die Vorsteher seines Ordens berichtende DominikanerBernardus Guidonis Nichts davon erwähnt. Hier ist aber der Punkt,wo die Sagenbildung anknüpft und das "Wort „desipuerit" des Tholomäus,wie das „in magicis expertus" des Engelbert ausbeutet. Im Anfangdes 15. Jahrhunderts (1413) berichtet der pariser OrdensgenosseLudovicus a Valleoleti in seiner Lebensbeschreibung des Albertusüber sein Ende zuerst folgendes, das wir ipsis verbis in extenso mit-theilen: de termino Alberti cap. 7: cum igitur quadam die magisterAlbertus contritus senio in conventu coloniensi in scholis legeretpraesente auditorum'copiosamultitudine, in colligendis et dicen-dis quibusdam -rationibus ipsius memoria vaccilävit.cumque omnes praesentes essent ex hoc non modicum stupefacti, ipsemagister modicum tacens, sed tandem cito spiritu confortatus inpraesentia omnium dixit: audite quaeso fratres carissimi, referamvobis nova pariter et antiqua. cum essem in annis juvenilibus con-stitutus, admonente gloriosa virgine matre dei praedicatorum ordinemsum ingressus et ab ipsa ut devotioni et studio fideliter intenderemsum hortatus et quod ex libris non volebam capere, saepissime intelK-gendum orationibus impetravi. frequenter autem matrem misericordiaedei genitricem gemitibus et orationibus rogavi, ut me lumine divinaesapientiae illustrarer et cor meum solidamento fidei confirmarer, nephilosoph orum rationibus illaqueatus de fidei certitu^dinedubitarem. tandem dignissima mater misericordiae dignata estmihi visibiliter apparere et consolando dicere: esto fideliter in virtu-tibus et studio perseverans, nam deus tanta suae sapientiae copia tedonabit, ut per libros doctrinae tuae tota illuminetur ecclesia et nein fide valeas vaccillare, ante mortem tuam ate omnis syllogisticaastutia auferetur et in innocentia puerili ac sinceritateet veritale fidei deus ab hoc seculo te assumet. Notitiam vero huius
8*