Druckschrift 
[2] (1916) Kommentar. Hälfte 1
Entstehung
Seite
127
Einzelbild herunterladen
 

XVII. Pariser Wurmsegen XVIII. Bamberger Blutsegen 127

Stifts-Gymnasiums in Zeitz 1882 S. 4. Doch lässtsich eine Worltrennung denken fcathe nefi. DieSchwierigkeit der Stelle liegt m. E. in dem the.Zu dem ganzen Stück vergleiche man noch die in-teressanten Ausführungen Seutters a. a. O. S. 187 f.über den Wirrwarr in der Bezeichnung der Pferde-wurmkrankheiten.

XVII.PARISER WURMSEGEN.

Ueberlieferung: Cod. nouv. acquis. 229 der PariserNationalbibliolhek Bl. 9v bis 10 r. Die Hs., dem12. Jhdt. angehörig, war früher im Besitz des Erz-bischofs von Narbonne, Charles Legoux de la Berchere(f 1719). Der Inhalt der Hs. teilweise medizinisch.

Literatur: A. Morel-Fatio ZfdA. 23 (1879) 435 bis437. - MSD. IP 281. W. Scherer BSB. 1885II 580 f. Martin Müller a. a. O. (Nr. XVI) S. 23.

Akzente: Ein Circumflex.

Interpunktion: Satzanfänge haben Majuskel. Imübrigen wird der Punkt angewandt.

Heimat: Oberdeutsch. Südfränkisch?

XVIII.BAMBERGER BLUTSEGEN.

Ueberlieferung: Cod. L III 9 der Bamberger Biblio-thek Bl. 139vb. Vgl. F. Leitschuh Katalog der Hss.der k. Bibliothek zu Bamberg I 2, 433 bis 435. DieHs. aus dem 13. Jhdt. enthält nur Medizinisches.Unserem Stück geht voraus:

Bl. 139vb. Ad idem.Cure de libro pauperum.

Item ad item . fumpta de medicinali pauperum.

Stet quicunque uelis fanguif qui naribus exit.

Sanguinem tymporibus fit uerfus fronte refcriptus

Gobus . ceffa gobus . beronuf. cum beroriffa

Item ad fluium fanguinif.