Druckschrift 
1/2 (1928) I. Der Novus Aesopus des Baldo. II. Eine lateinische Übersetzung der griechischen Version des Kalila-Buchs
Entstehung
Seite
64
URN (Seite)
  
Einzelbild herunterladen
 

64 Beiträge zur lateinischen Erzählungsliteratur des Mittelalters.

'Hiisig ös idövxeg xovg IIsqöccs I Et nos Persas videntes huius£QttrivevöuvTcig toüzo äith xrjs Iv- \ libri interpretaciones [a] linguadwcijS, £Xkr\vioxl Kai f/nslg [leQ-sq- j Indorum in linguam Persarum,

H7jvsv6aiiEv' xcu xavxa oia xiva %qo-).ey6[iEva £v xf\ kqxV r ^S ßtßXovTtQOxed-eixaiisv, Iva ol avayivcboxov-

interpretavimus ea a lingua Per-sarum in linguam arabicam etposuimus ea in principio libri, ut

reg avxä QadCag xavxa yLvmßxaöiv. \ legentes ea intelligenciores fiant.

Der Prolog C beginnt: Dixit Pericce (= Jlspgou«), primusmedicus Persarum, et idem fuit qui tradidit interpretacionem huiuslibri a lingua Indorum in linguam Persarum, quod pater meus eratde magnis nacionibus et potentibus etc. Für Punt. 31, 9 und 32,19lautet der lat. Text vollständiger und der Schluß bringt abermalsdie Benennung: über qui dicitur Kililes et Dypnes (= UL 1+ V 4 ), id est Stephanitis et Ignilatis.

Das Hauptwerk selbst beginnt: Dicit S a 1 o m o n, imperatorIndorum, ad primum philosophorum suorum Limpidum: „Diemihi per parabolam quid separat duos amicos et facit eos inimicos."Respondit Lim pidns: „Cum mendax et dolosus inter düos fratresvel amicos miscetur, separat eorum amiciciam sicut dicitur in pa-rabolis etc. Salomon ist natürlich verderbt aus Aiqöaläp (arab.Daislam). Wie der lat. Übersetzer zum Namen des PhilosophenLimpidus, der bei Job., von Capua Sendebat lautet (vgl. BenfeyI 32, Guidi 22), gekommen ist, bleibt dunkel.

Die lat. Übersetzung hat, was für die Textkritik Symeonswichtig ist, das griech. Original bis auf einige Lücken und Ver-kürzungen restlos überliefert. Es fehlen nur die Abschnitte Punt.11—14, wofür wenige Zeilen genügen müssen: Respondit Dypnes:„0 imperator, si placet dominacioni tue, ego vadam et conducamillum et subiciam eum potestati tue, et erit tibi de cetero subdi-tus." Letatus igitur leo in hiis valde preeepit ei ut festinaret etquod promisit adimpleret. Sodann fehlt Cap. XI = Punt. 136bis 137 (Erzählung vom Mäusekönig),, aber auch in D S, ebensoPunt. 148—149 (Geschichte vom Habicht), was D S ebensowenigbietet. Wenn sich Berührungen des lat. Textes mit dem arabi-schen finden, so ist dieses Plus gegenüber dem Puntonischen Textfür uns besonders wertvoll. Dies soll in den folgenden stofflichenAnmerkungen dargelegt werden. Der Übersetzer stand seinerVorlage bisweilen ratlos gegenüber, seine fast sklavische Nachah-mung erstreckt sich bis auf stilistische Eigentümlichkeiten undartet selbst in Unbeholfenheit aus. Vgl. Punt. 38, 6: ra lAapooor?]= bylari datori und Punt. 44,12: %oö[iel y«Q nExddoaiv IXa-