Druckschrift 
1/2 (1928) I. Der Novus Aesopus des Baldo. II. Eine lateinische Übersetzung der griechischen Version des Kalila-Buchs
Entstehung
Seite
63
URN (Seite)
  
Einzelbild herunterladen
 

II. Eine latein. Übersetzung der griechischen Version des Kaiilabuchs. 63

ö av&QcoTCos ri&evca oqov %al [itf I laborat, et quicumque pro futurisnagadoafiElv avxbv [iijde cc^eXeiv j laborat, vivet in eternum; et qui

t(ov %gay[iaxmv' zca Jtgog tovxoigEÜdevai öxi nag äv&omzog xonuj,xal oßxig !Ao%frei ueqI xmv nsX&öv-xmv, £rj6£xai\' o de itsol xmv %go6-XcciQäv, %ri\iim%"t\ßexai' o ds dyw-vi£6[i£vog nsal apcpoxEoav, xaltrjßExca xal do^ae&ijßsxai.

VIII. 'Eqqe&tj ds oxi öeov xbvav&omxov xqlu nvä xxäß&af xijvEccvxov itCßxiv (pvXdt^ai, £rjxetv xijvuvayxaiav xgo(pr\v xal ÖQ&ag [isxäxüv avO-ganmv Stäysiv' si'Qijxai de« xig (ja&viiog xal dfielrjg xal %i-Qxevmv löyoig aßvßxäxoig ni] ds-%Ofis'vov xov avxov vobg opoiovxat,<*v&Q(Ö7t(p axokovQ'Ovvxi xm savxovdslriiiaxt, xal \iä%i6xa xm iicl 6xav-ok/1«" fijjde xotg av&Qmrtmv Xöyotgxccv dxpsvSslg öoxmöiv slvui ot Xs-yovxEg- [irjöe axoXovd-slv xotg cpav-koig xal[ga&v[ioi.g sog xijv xmv %oay-ßaxmv yvmöiv ' Sei ab xal xovxo 'Hi] itoXvTCQayßovEvsiv itgayfia aSv-vaxov, fiijde ÖQfiäv in' avxb aßs-^Extjxmg' bfioimQrjo'exai yäg dv&Qa-xcp exitEöovti xfjg olxeCag böov, xalccvöqI o&TtEQ ev xm bcp&aXßm ettfedvxägcpog, xal xohpavti avxbv sag ovsTvcpX&fhj.

dsl ovv xbv vovvE%ij av&gmitov?LVC30XEt,v um ij avxä^Ei^iig äXrjQijg*6xi xal %gi] %go&i%ew [savxm • 6V<XQ %go(psgmv xm (film avxov ujcsgßt-Sei, döixsl xijv savxov tyvypqvxovg de avayivmßxovxag xb ßißXCovoeov (irj jtagaögaßstv Xöyov xiväGHpEXsCag s'vexa' ol yäg (isXsxmvxEgt O'öto sv yvmßet axpEXrj&rißovxai.

pro temporalibus, condempnabitur;et quicumque pro utrisque labo-rat, et dominabitur et vivet.

VIII. Et dictum est quod qui-libet secularis tria debet haberein se: fidem servare, victum etnecessaria iuste querere et rectecum hominibus conversari. Itemdictum est quod quicumque estpiger et negligens, credens verbisinstabilibus nee sensu suo reeep-tis, assimilabitur homini credentiverbis alterius aut homini sequentivoluntatem suam et maxime inrebus dubiis, et decet eum noncito reeipere verbum, licet sithominis veracis, nee suis volun-tatibus assentire nee negligereveram intelligenciam nee curareet perscrutari impossibilia neealiquid inpremeditate loqui inomni re: et alias assimilabiturhomini a via divertenti qui periit,et eciam homini cuius oculumfestuca intravit, et cum ad ex-pellendum festucam oculum suumfricaret, eundem exorbitavit.

Decet ergo intelligentem ho-minem cognoscere retribucionemveram. Et qui differt amico suoque odit, dampnat animam suam.Et hunc librum legentes non opor-tet transcurrere racione sui com-modi, Dam meditantes hunc librumintelligencia iuvabuntur.