III. Das Viaticum narrationum des Henmannus Bononiensis. 51

lunxit. Qui ipsam annulo sabtilissimo et preciosissiino, aüge-Hcis manibus facto, subarravit, dicens: „Veni, electa mea, etponam te in thronum meum, quia concupivi speciem tuam."Et adiunxit: „ Ecce, Katherina, numquid sum tibi satis pulcher,nobilis et dives? Respice." Et statim apparuit ei spinis co- 385ronatus et in cruce suspensus profususque sanguine, totus cru-entatus. Unde gradiens de brachiis matris sue dixit: „Hecpro te passus sum et sub gravi labore 33 annis servivi pro te.Numquid [fol. 27 r ] satis preciose emi te? Si ergo vis mecumvivere, sequere me et habebis in regno patris mei bonum cam- 390bium, quia pro parvis magna, pro temporalibus eterna, pro penistransitoriis eterna gaudia [habebis]." Hiis dictis levam eiusposuit sab capite eius et dextera eius casto amplexu circum-dederat eam et valedicens ei evanuit, canticis angelicis suble-vatus in celum. Hac felici visione disparente Katberina evigi- 395lavit et annulum in dextera sua reperit. Mox ad heremitamproperat et facti seriem ex toto enarrat, probans rei certitu-dinem per annulum in manu sua repertum. Quam pulchrissermonibus exhortans senex dixit: „ Esto constans, filia, et nolitimere. Sponse huius seculi amissa virginitate velato capite 400solent incedere: sie et tu, licet virginitate servata, sponsocelesti es copulata, et ideo sie debes incedere et vivere, ut inconplacencia tui sponsi permanens. Sis namque leta, quia nonpost multos dies conparatis tibi clenodiis necessariis coronalaureata post reginam celorum ingredieris thalamum sponsi 405tui." Virgo ergo hec sufficienter instrueta a sene sibi valedixitet ad propria remeavit.

Zu dieser romanesk ausgeschmückten Jugendgeschichte (conversio)der hl. Katherina von A lexandria s. meine Studien zur Katharinenlegende,Archiv f. d. Studium d. Neueren Sprachen, Bd. 140 (1920), S. 171 ff. und Ztschr.f. rom. Philologie XLIV (1924), S. 151 ff'.

XXXIII. Humilitas. Euit quidam imperator ßome, nomineTheodericus, ut legitur in annalibus Romanorum. Hie cumesset neophitus et malus christianus, audivit quadam die inecclesia legi illud evangelium: 'Omnis qui se exaltat humili-abitur' (Luc. 14,11). Quod cum exponeret ei capellanus suus, 5respondit imperator hoc esse Deo impossibile quod ipsum humi-liaret, cum esset dominus tocius mundi. Non longe post contigitimperatorem debere placitare cum domino papa et convocatismultis prineipibus et nobilibus, antequam irent ad pallaciumpape, intravit cum omnibus stubam. Et cum brevi tempore 10

4*