52 Beiträge zur lateinischen Erzählungsliteratur des Mittelalters.

fuisset in stuba, exivit a balneo quidam simillimus imperatori.quem omnes nobiles et servi sunt seeuti. Qui se vestientesibant cum illo omnes, credentes eum esse imperatorem. Peractoplacito ibat ille tamquam imperator ad castrum suum. Interea

15 dum hec agerentur, ille verus imperator videns se solum inbalneo, admirans exivit et, dum vestes suas non inveniret, iratusvalde incepit familie stube minari, dicens se esse imperatorem.Quem familia credentes truf'atorem esse ipsum de domo cumverberibus eiecerunt. Qui confusus ivit ad silvas, consuens folia,

20 ut tegeret verenda, et sie nudus ivit ad castrum, quod inhabi-tabat dapifer imperatoris. Et dum negaretur ei introitus, ro-gavit portarium, ut ad loquendum sibi vocaret dapiferum. Quemdapifer intromitti [iussit], credens eum aliquem de scurtis esse.Qui dum intrasset, dicebat se esse imperatorem et quod castrum

25 illud ei dedisset et rogavit, ut eum agnosceret et saltem daretvestes. Quem ille deridens et credens esse fatuum dicebat seiam venisse de imperatore, quem eciam iam reliquisset in pallacio.Unde eum iussit eici extra castrum. Qui per multos dies sienudus currens tandem venit ad aulam imperatoris et aeeepta

30 oportunitate intravit cameram eius et rogavit eum, ut ei lo-queretur, et dixit ei: „Scio pro certo quod sum verus impe-rator; se.d quomodo ad hanc miseriam devenerim, ignoro; orote, ut mei miserearis." Cui angelus: „Stulte loqueris, dicens teesse imperatorem. Si te diceres esse ducem vel comitem, posset

35 tibi aliquo modo credi." Ille forcius instabat, orans, ut sibimisereatur. Tandem dixit illi ille simulatus imperator: „Quiadixisti quod non esset potens Deus te humiliare, propter hocvenisti ad hanc miseriam. Ego sum angelus Dei, qui vice tuarexi imperium, quod modo volo tibi reddere." Et hoc dicto ex-

40 uit vestes imperiales, quibus [fol. 27'] indutus fuerat, et induiteum et iniunxit ei, ut amplius Deum timeret et honoraret. Ethoc dicto evanuit angelus et ille purpuratus de camera exivitet omnes eum tamquam imperatorem reeeperunt nee aliquisseivit factum, quod contigerat.

Eine mir sonst unhekannte Variante des Motivs vom im Bad durch einenEngel gedemütigten König (Jovinianus in Gesta Romanorum, ed.Oesterley, cap. 59). Vgl. II. Varnhagen, Ein indisches Märchen auf seiner Wande-rung, Berlin 1882, und Longfellow's Tales of a Wayside Inn, 1884, S. 18 ff.R. Köhler, Kl. Schriften II 207 ff. 250. 584 ff. II. Gering, Islendzk Aeventyri, ITS. 112. .1. Herbert, Cat. of romances B. Mus. III 202,29. J. Klapper, Erzählungendes Mittelalters, Nr. 34. A. Wesselski. Märchen des Mittelalters, S. 237 ff. Knust-Birch Hirschfeld, El conde Lucanor, S. 241 ff. Sercamhi, Nr. 38.