III. Das Viaticum narrationum des Henmanmis Monouiensis. 31

Post hoc, si res poposcerit, nomen, patriam et genus invicem utamici poterimus aperire." Mirdbantur omnes eloquenciam viri etffi'avitatem morum tranquillitatemque sermonis. Petrus vero senem, 225licet habitu vilem, non despexit et ita sibi intexit: „Quoniaminichi vir eruditus esse videris et misericors, ex eo quod adisti nose U quod tibi videbatur bonum, celatum nobis esse noluisti, nolumuset nos ea, que bona sunt, tibi subtrahere; que si [minus} bonatibi videbuntur, tu libenter ea suscipc sicut et nos tun." Cum 230nee diceret, convenit plurima multitudo. Tunc senex: „Fortasse,"wquit, ,,vos contristat presencia midtitudinis." Cui Petrus: „Ne-quaquam," inqait, „sed hoc solum vereor, ne forte disputantibusnobis, cum palam facta f'uerit veritas, tu erubescas pro presenciamultitudinis." Ad hec senex: „Ego non ita stultus consenui, ut 235diligens verum abiciam id ob vulgi graciam. Dico igitur nonfjubernari mundum seeundum dei providenciam, quia multa in eoiniuste et inordinate tjeri videmus, sed genesim dico [esse/, queomnia gerifc et continet." Ad hec cum Petrus respondere rettet,■Niceta preveniens ait: „Indulgeat michi dominus meus Petrus ad 240hoc respondere nee videatur protervum quod iuvenis cum sene, sedut filius cum patre loquatur." Tunc senex: „Non solum," inquit,»tu, fili, quod, tibi videtur, ut prosequaris, völo, sed eciam de con-sodalibus tuis, quicumque voluerit. Collaeio citim plurimorumfaeilius ea, que ignorantur, inveniet." 245

Tunc Nyceta sie ait: „Omne, quod est, aut est simplex autcompositum. Quod simplex est, caret numero, divisione, pondere,qualitate et quantitate, et ob hoc eciam fine. Quod autem com-positum est, necessurio dividi potest. Jllud vero, quod simplexest et Omnibus hiis caret, quibus solvi potest et ab auetore nullo 250corrumpi, sine dubio incomprehensibile et immensum est, nequeinicium neque finem habet, et ideo unum est et [solum] sine autoresubsistit. Quod vero compositum est et numero ac divisioni sub-%acet, et necessario [ab] aliauo auetore compositum est. Quod autemimmensum /est] bonitate, pater est et virtute conditor, et hoc est 255Deus. I)e mundi terminacione sie agendum est: Quero primo,an mundus [actus sit an non. Si non, erit ipse illud ingenitum,e % quo omnia; (fol. 14 v ] si vero factus est, [queritur], utrum a se[ipsoj vel ab alio. Si a se ipso, exeluditur sine dubio Providentia;sed si Providentia negatur, fruslra animus ad virtutes provocatur, 2G0frustra iusticia custoditur; si non est, qui iustum pro meritis ali-quando restituat, procui dubio providenciam habet."

234 de ]ir. — 25G de m. termino, corr. aus racione — 258 vel a se vel ab a.