30 Beitrüge zur lateinischen Erzählungsliteratur des Mittelalters.
Mos, quos dieunt deos, contempnerem, quoniam michi frequenter
185 [eis/ sacrificanti nichil prestare potuerunt? Pido autem tibi satisinnotuisse, quantus fuerit michi amor pudicicie, que, ut evaderentilliciii amoris insidias, sompnium finxi, ut cum duobus geminismeis Faiistino et Fausto peregrinarer, solo demente ad solaciumpntri relicto." Hex cum illa diceret, ultra non ferentes filii sui
190 irruunt in complexus matris cum multis lacrimis et osculabantuream. At illa: „Quid vult," inquit, „hoc esse? 1 ' Tunc Petrus:„Noli turba.vi, mulier, constans esto: isti sunt Faustinus et Fau~stus, filii tui, quos in profundo perisse dicebas." Hoc cum dixisset,mater nimis gaudio intereepta corruit. Tandem ad se reversa ait:
195 „Obsecro vos, dilectissimi filii, dicite michi, que vobis aeeideruntpost illam horribilem et crudelissimam noctem." Niceta ait: „Inilla nocte, o mater, |fol. 14'j cum navis resoluta fuisset etc.", con-tinuavit totam historiam, sicut supra scribitur, usque quomocload Petrum venissent et sacrum baptisma reeepissent, „quod"
200 inquiunt, „jetj tibi optamus fieri." Hec cum mater audisset,
procidlt ad pecles I'ctri et baptismum obsecrando peeiit et optinuit.
Altera die Petrus consurgens mane et assumptis /tribus/
fratribus et diseipulis descendit in partum, ut in muri se lavarent.
Post vero locionem se transtulerunt ad locum quendam secretuxn,
205 ut orarent. Senex vero quidam [pauper] eos curiose cepit ob-servare, quid agereat in secreto positt. Et cum eos orantes vi-disset, exspeetavit, donec e.ziverunt, et s<äutans eos ait: „Si nonegre aeeipitis, libenter vobiscum vellem conferre [sermonem], quinvestri miseraeii.nem habens sub specie pietatis vos errare nollem
210 aut habere timorem de läis, que non sunt. Si autem putatisaliquid esse veri, eciam dicite michi. u Cui respondit Petrus:„Die, rogo, quod tibi videtur bonum, et libenter audiemus/" Tuncpauper senex ait: „In muri lavasse vos vidi, post hoc vero vosin secreto orantes jioco] aspexi miseralusque errorem vestrum
215 exspeetavi, donec egressos alloquerer et doeerem, ne erretis amodoin huiusmodi observancia, quia neque deus [est/ neqae eultus hiealiquis est neque in mundo providencia, sed casxx fortuito fiuntomnia, sicut [egoj ex me ipso comperi, [inj diseiplina mathesispre ceteris eruditus. Nolite ergo errare, quia, sive oretis sive non,
220 quod genesis vestra continet, hoc erit vobis. 11 Cui Clemens ait:„Quis es, senex, et unde venis?'' Qui dixit: „Quid pertinet hocad ea, que dixi vobis? Prius enim sermo de hiis hubeatur et
185 poterunt — 186 qu. l'uit — 201 b, optando — 210 p. al. veritatem —215 exsp. egressus donec veniretis all. — 216 c. hie a deo neque.