III. Das Viaticum narrationum des Ilenmanmis Bononiensis. 29

mulier, que elemosinam pecierat, a filio suo inventa esset, [et |sibi congratulabatur. Et cum vellent ex insula navigare, mater 145alt Clementi: „Fili dulcissime, rectum est, ut valedicam mulier etile,lue mc suseepit; est enim egens et paralitica, iacens in leeto."Quod audiens Petrus iussit [&b]ire quosdam et afferrc mulieremin lectulo. Quam in medio turbe coUocatam ad confirmandam fidemeorum coram omnibus pristine sanitati restituit. Cid Clemens 150millc dragmas dedit in subsidinm. Nee dubium, quin statimmater dementia sanitati sit restituta, dum Petrus eius manumtangeret. Et sie una cum matre naviganles Antharadum vene-runt et hospicium intraverunt et dixit mater ad dementem:»Quid, carissime tili, audis de patre tuo?" Cui ille: „Ad te 155querendam profectus est et amplius non rediit." Non quesivitde filiis, quia credebat eos submersos. Quod [illa] audienssuspiravit; erat iantum gaudium sibi de filio, quod alios pallebataliquo modo merores.

Altera autem die pervenerunt Laodiciam et ante portas 1G0oecurrerunt ei duo t'ratres, Niceta scilicet et Aquila. Qui oscu-lantes eos ad hospicium \&{\\duxcrunt, quia dementem cogno-verunt ex boc quod sub Symone mago condiseipuli erant.Quorum unus quesivit alio audiente, que esset [hec] midier/Jgnota,/, quam secum haberent. Respondit Clemens: „Mater 165mea est, quam michi redonavit Dens per dominum meum Fetrum."Tunc Petrus cepit eis per ordinem euneta exponere, qualiter apudAntharadum Clemens Petro suum statum explieuisset et qualiterin insula, a mutiere elemosinam petente eandem bistoriam audi-visset et quomodo mulier de naufragio suo et filiorum suorum 170dixisset, quos Faustum et Faustinum nuneupasset. Hec autemPetro narrante illi duo fratres subito assurgunt et stupefactiperturbari ceperunt, dicentes: „Domine Deus omnium. suntne verahec aut est sompnium, quod dicis?" Tunc Petrus: „Nisi," inquit,„nos insanimus, vera sunt." At illi paululum rememorati et 175confricantes faeiem zäunt: „Nos summ Faustus et Faustinus."Et lacrimantes ingrediebantur ad matrem. Quam cum quiescentemr eperissent et axnplecti eam vellent, prohibuit Petrus, dicens: „Si-nite me prius matris animum preparare et ita vos ei off'erre, nesubito ex multo gaudio [mentej excedat." Cum igitur de sompno 180surrexisset, Petrus cepit ei unius Bei eultum et religionis Christi-a ne observanciam exponere. Quibus illa auditis ait: „Et quidprohibet me baptisari hodic, que eciam, priusquam te viderem,

144 eloquenciam p, — 153 Ancharadem.