III. Das Viaticum narrationum des Henmannus Bononiensis. 15

ist Z. 17: accepta pecunia militis ein Zusatz. Vgl. meine Edition der metrischenFassung in Anal. Boll. 46 (1928), 68. Zur Motivgeschichte s. P. Toldo, Ztschr. d.Ver. f. Volkskunde 14 (1904), 55. Marques de Rome (ed. J. Alton), Tübingen 1889,S. 116. Stephanus Ililpisch, Die Schmach der Sünde um Christi willen, Ztschr. f.Aszese und Mystik VIII (1988), 289.

VIII. Amicicia vera multum laudabilis est. TemporibusPypini Erancorum regis quarti fuerunt duo pueri . . . [fol. 3 r ]Tandem processu temporis defuneti et a se remotis locis sepultim uno et eodem sepulchro miraculose sunt inventi.

Gekürzter Auszug der Sage des Freundespaars Amicus und A meliusaus Vincenz von Beauvais, Speculum historiale XXX 162—166. Ähnliche Kürzungin Scala celi fol. 10 r (Amicicia) mit derselben falschen Namensform Anderichus(statt Hardradus), ferner J. Klapper, Erzählungen des Mittelalters, Nr. 138. ZurStoffgeschichte s. J. Bcdier, Les legendes epiques :l II, Paris 1926, S. 180 ff.

IX. Amicus debet probari. Petrus Alphonsus refert:Duo mercatores erant, unus in Egypto et alius in Baldach,qui se solo nomine cognoscebant et diligebant. Ille autem deBaldach venit in Eg3^ptum, quem ille Egypticus, cum nomenillius audisset, gaudenter suseepit et per multos dies cum eo 5festinavit, omnia sua ei ostendens. Transactis autem aliquotdiebus ille de Baldacb graviter infirmatur ob amorem puelleunius, quam Egypticus in domo sua nutriebat. Requirunturmedici, pulsus tangitur, urina conspicitur, sed morbus minimeinvenitur. Tandem cor eius aperiens amico suo dicit se ob 10amorem illius puelle languere, et nisi uxor sua fieret, ipsummori oportere. Quo audito puellam et omnia, que cum ea re-cepturus erat et eciam que puelle daturus erat, ei dedit. Quiuxorem et omnia predieta aeeipiens rediit in patriam suam.

Contigit autem post hoc Egypcium omnibus suis amissis 15nudum et famelicum egere et Baldach in noctis silencio venire.Qui dum vero templum intraret, ecce multi querentes homieidamquendam illumque invenientes dixerunt eum illud homieidiumperpetrasse. Quod ille statim concessit, volens saltem per mor-tem iinire paupertatem. Capitur in carcerem et mane ad sus- 20pendium ducitur. Amico autem suo cum multis ad speetaculumcurrente compertoque quod amicus suus esset, voce magna cla-mavit: „Innocentem istum dampnatis; ego enim illum [fol. 3 V ]oeeidi, non iste." Qui capitur et alius absolvitur. Homicidavero, qui inter alios erat, hoc videns remordente consciencia 25

17 (^uodam v. t, intrante.