165

247. (O m. LIX. C 0 p p. III, 166). Monachus quidam de Otter-burg 1 ), teste domino Philippo 2 ) eius abbate, Cuius relacione, qtiedicenda sunt, COgnOvimUS, tarn duras temptaciones incurrerat, ut adseculum redire proponeret. Nocte quadam cum staret in choro et mente5 tractaret, quando vel quomodo de monasterio exiret, pre tedio cantarenon potuit. In laudi'ous vero dum canticum sancti Abacuc psalleretur,eo quod esset sexta feria, iam dietus abbas ad excitandum fratres cho-rum circuivit. Qui cum venisset ad monachum illum fluctuantem et noncantaret, putans eum dormire, se ad illum inclinavit et versiculum, qui

10 eadem hora psallendus erat, in aurem vigilantis fortiter clamavit di-cens: 'Egredietur dyabolus ante pedes eius' (fiabac. 3, 5). Qua voceaudita satis territus est ille, putans abbatem per aliquam revelacionemcogitaciones suas pravas et asperas non ignorare, quibus tarn manifestevoce prophetica visus est respondere, nee aliter intelligens verba pro-

15 phete quam pro se facta, timuit malediecionem illius, si abiret, ineur-rere et dyabolum itineris sui ducem habere. Sicque timore pene ab iti-nere mortis revocatus est.

248. (O m. LX. C o p p. III, 169 f.). Nunc de signis, que facta sunt 'insole et luna et stellis' {Luc. 21, 25) nostris temporibus, prout gesta sunt,

20 hiis, qui non viderunt vel forte facta non intellexerunt, referemus. Tem-pore scismatis inter Ottonera et P h i 1 i p p u m reges Romanorum 3 ),cum idem PhilippUS curiam sollempnem celebraret cum, prineipibusanno Domini M°CC 0 V1°, signum magnum satisque mirabile apparuitin sole: in tres siquidem partes divisus est, ita ut intervalla essent

25 inter partem et partem ad instar lilii tres flores habentis. Quod ubinotari cepit, sicut nobis retulit dominus Karoint abbas V i 1 a -riensis 1 ) et monachus eius, qui presentes erant, multi coneurrerunt,super tanto miraculo disputantes. Et interpretati Sunt quidam quod

triplex illa solaris corporis divisio- signum esset scismatis, quod tuncso temporis in Romano fuit imperio, eo quod tres prineipes sibi illud sub

1 Otterburch T \ Oterburch M'. — 2 eius abbate fehlt GHL. —14 usus est r. GL. — v. prophecie GL. — 20 vel tunc forte GHM 3 . —reseremus GHLM 3 . ■— 28 super tali mir. GHM 3 .

247. Dial. mirac. IV 55.

248. Dial. mirac. X 23.

x ) Cisterzienser-Abtei Otterberg an der Otter bei Kaiserslautern inder Rheinpfalz; s. Janauschek, Orig. Cist. p. 82; W. Fabricius, Erläuterun-gen zum geschichtlichen Atlas der Rheinprovinz VI, Bonn 1914, S. 258 ff.

2 ) A. Kaufmann, Annalen XL VII (1888), 210 Anm. 2 verweist betr.des Abtes Philipp, dessen Konversion Dial. mirac. I 38 erzählt wirdund der Otterberg um 1195—1222 leitete, auf Fr. X. Remling, Urkund-liche Geschichte der Abteien und Klöster im jetzigen Rheinbayern I,Neustadt 1836, S. 219—221.

3 ) Otto IV. und Philipp von Schwaben. Die folgenden Worte gehenauf den Hoftag von Gelnhausen Ende Januar und Anfang Februar 1207(1206 nach dem Osterstil). Vgl. Böhmer-Ficker, Regesta imperii V, 1,Nr. 140/41.

') Karl Abt von Villers, s. Nr. 128.