149
ante novissimum diem venturi sunt, cum dyabolus in altum vola-verit, ut ipse in inicio contra Deum pugnare cepit, sed precurrensgermen illorum sunt. Sed postquam ipsi in perversitatibus Baal etin aliis pravis operibus sie inventi fuerint, prineipes et alii maiores in
e eos irruent et velut rabidos lupos eos oeeident, ubicumque eos invenerint'.
Hucusque verba sanete Hildegardis. Que cum nostris tempori-
bus venisset Coloniam, post sollempnem sermonem, quem Latine
fecit!) in clero, preeipue eundem clerum et pastores monuit eiusdem
civitatis, ut sibi caverent a pseudoprophetis, id est hereticis, eo quod
10 multi essent inter ipsos. Cui cum diceret magister Godefredus,plebanus sanete Columbe 2 ): „Et ubinam i 1 los inveniemus?", respon-dit: „In speluncis terre", domos notans subterraneas, in quibus tex-tores et pellifices operantur. Recedens vero a civitate predietam remi-sit epistolam.
ia 209. (Om. XXXVII. Copp. III, 58). Videtur michi multo utiliuspresentis saneti ewangelii leccionem explanare veridicis exemplis quamaliquibus scripturarum, que satis trita sunt. Que dicturus sum, a quo-dam seniore mouacho nostro, qui tunc temporis presens erat 3 ), michirelata sunt. Ad civitatem Bisuntinam 4 ) duo venerunt homines
20 in habitu simplicissimo, in ecclesia maiori orando, ieiunando et vigi-lando, summam sanctitatem simulantos. Cumque tocius populi per hec
sibi favorem comparassent, ceperunt more lupino maximas et inaudi-tas horeses predicare easque signis dyabolicis confirmare: intrantesignem non comburebantur, ambulantes super aquas non mergebantur,
25 super farinam pavimento iniectam gradientes vestigia non imprime-bant. Quibus cum resisteret episcopus cum clero, populus furens illisminabatur, signa, que ab eis viderant, pretendentes. Cumque opiscopusartaretur undique, quendam suum clericum, aliquando nigromanticum,adiit, que gesta sunt, exposuit et, unde illorum doctrina vel signa
30 essent, ut a dyabolo uivestigaiet, in remissionem peccatorum Suoruminiunxit. Quod cum ille fecisset, licet invitus, respondit dyabolus: „Meisunt et a me missi; que a me didicerunt, predicant, mea virtute signiscoruscant." Et adiecit: „Habent enim sub ascellis suis cartulas propriocrUOie conscriptaS, inter pellem et carnem consutaS, in quibus COll-
35 tinetur hominium michi ab eis factum." Ad quod clericus: „Quid, si
5 rapidos GHL. — 6 cum meis temp. GHL. — 8 past. munivit M 4 T ■'.— 11 Et ubi, domina, illos GHLM 3 . — 12 domos vocans T i . — inqualibus text. G. — 13 Rec. ergo GHL. — pred. misit M *. — 16 verisexemplis GHL. — 17 al. scripturis G. — 19 Bysuntinam GHL, Bysen-tinam M'. — 23 s. dyaboli GHLM 3 . — 33 sub acellis T '.
209. Dial. mirac. V 18.
1) Für den Schluß (lat. Predigt der Hildegard in Köln) kann ichkeine Vorlage beibringen.
2 ) Pfarrer Gottfried von St. Columba in Köln begegnet 1176—1190in Urkunden; s. Knipping, Regesten II, S. 378.
3 ) Senex monachus noster Conradus (Dial. mirac).4 Besancon.