118

lern ibi baberent effectum. Quod et verum fuit. Sicque Spiritus ille ne-quam proprio telo confossus eieccione sua satis ostendit, quanta sit inregno sathane divisio, conquassacio atque desolacio.

136. (Om. XV. Copp. II, 62). 'Cum fortis armatus custodit atriumsuum, in pace sunt omnia, que possidet' (Luc. 11, 21). Cum nuper ühoc ewangelium in Tris villa diocesis Treverensis 1 ) supercaput cuiusdam obsessi legeretur ventumque esset ad hunc locum, cepitdemon in tantum furere et tarn crudeliter plus solito hominem vexare,

ut causam circumstantes mirari non sufficerent. Cumque de hoc inter-rogatus nichil responderet, coactus a sacerdote validissimis exorcismis, ioquomodo presentem versiculum intelligeret, frendens et tremens respon-dit: „Quando magister tuus venit ad portas inferi, forcior erat magi-stro meo." Sicque obmutescens satis anteiligere dedit, quid dicere vel-let. — Fortis iste diabolus est, de cuius fortitudine Dominus loquiturad beatum Job dicens: 'Non est potestas super terram, que comparetur i->ei, qui factus est, ut nullum timeret' (Job 41, 24). Qui et mille nocendiartibus armatus est.

137. (Om. XV. Copp. II, 63). Unde legitur in Vitas-patrum-')demon quidam, qui laboraverat quadraginta annis circa subversionemunius monachi, a principe suo fuisse coronatus atque laudatus, ceteris 20iniuriatis, qui infra paucos dies multa milia hominum extinxerant.Amplius enim sollicitatur, qualiter unus religiosus subvertatur quammulti seculares, sicut subiecto probatur exemplo. Nuper C 0 1 0 n i ecivis quidam defunctus est, bomo bene natus, dives aliqoiando et ho-noratus potensque in eadem civitate. Qui cum per omnes dies iuven- 20tutis sue delictis affilieret et luxuriöse vivendo omnem substanciamsuam consumpsisset, iam senex effectus hereditatem suam vendidit,pecuniam ex ea receptam dans ad usuram 3 ). Post annos paucos usuradeficiente, cum egere cepisset, ut fertur, ad clericum quendam artisnigromancie peritum accessit, hominium suum diabolo per illum offe- aorens, dummodo ad pristinos redire posset honores. Qui cum diabolumsuis incantacionibus vocasset, ille causa cognita oblata contempnensrespondit: „Ut quid me frustra vexasti? Non darem obulum, quatinusplus iuris baberem in bomine: imeus totus est ille."

3 divisio et quassacio H T '. — 6 ew. in villa quadam dioc. M'T 1 .— 10 coactus a sac. fehlt M 4 T*. — 15 beatum fehlt M 4 T*. —19 subv. cuiusdam mon. GHLM 3 . — 20 cet. vero iniur. H. — 30 homa-gium suum M 3 . — 33 vexastis G. — 34 hom. isto, meus G.

!) Treis an der Mosel (Kreis Kochern), auch erwähnt im Dial.mirac. VII 7.

2 ) Vgl. Vitae patrum IV, 54 = Migne, Patr. lat. 73, 847; V 5, 39= ib. 73, 885. Vgl. Herbert, Cat. of rom. III 62, 34 (bei Odo von Cheriton);282, 40; 517, 106. In der Ausgabe A. Meisters von Caesarius, Librimiraculorum II 56 (uneeht). Enxemplos nr. 21. Haureau, Not. et extr. V 62.

8 ) Vgl. Caes., Libri mirac. I 35 (Meister S. 53).