112

118. (O m. X. C o p p. II, 39). Avibus celi comparantur demones,quia aerem nunc caliginosuan inhabitantes importune nos circumvolant,ut aliquid de corde, ore atque opere nostro rapiant, unde pascantur.Qui aliquando visi sunt, sicut legitur in Verbis seniorum 1 ), in simili-tudine corvorum fratres colloquentes sive psallentes circumvolare et, 0cum verba recitarent inutilia sive in psalmis sillabas aut diccionesnegligerent, quasi grana illa colligebant.

119. (Om. X. Copp. II, 40). Venit quidam adolescentulus Hem-me n r 0 d e , multum devote et humiliter petens ingressum, susceptusautem sine querela conversatus est. Hunc vero venerabilis sacerdos 10David, de cuius sanctitate mira dicuntur, specialiter amabat et adpropositum religionis verbis suis mellifluis frequencius animabat. Cuiiuvenis idem sequencias et queque dulcia cantica de Domina nostraversa vice recitavit, quibus sanctam illius devocionem sepius excitavit.Eodem anno orto sole ferventissime temptacionis cepit isdem novicius 13fluctuare et, quia periculose temptaretur, sancto viro Studuit indicarc.

A quo multis sermonibus confortatus, cum temptacio non cessaret, tan-dem de perseverancia desperans ait: „Ecce iam recedo; diucius, quodpacior, sustinere non valeo". Et sanctus: „Expecta nie", inquit „doneevadam ad ecclesiam et orem". Et promisit. Festinante viro Dei ad 20Oratorium, ille concilo cursu rediit ad seculum, timens eius sanctis ora-cionibus retineri. Reversus venerabilis sacerdos ab oracione, cum noninvenisset, quem reliquerat in probacione, gemens ait: „Non est Omni-bus datum, ut perseverent in ordine".

120. (Om. X. Copp. II, 40). Quam terribiliter Deus culpam tante 25pertinacie puniat, unius novicii a nobis recedentis mors miserabilisdeclarat. Cumque transiturus esset R e n u m , orta est tempestas prop-ter eum, ut creditur, in fiumine. Sicque procellis exceptus atque extinc-tus penam ibidem solvit apostasie.

121. (Om. X. Copp. II, 41). Cum aliquid proprii ad lectum mo- sonachi fuerit repertum, non tollitur, ut reservetur, sed in ignem mittiturvel mortuo consepelitur. Monachus habens obulum non valet obulum.

2 circumvolitant GL. — 8 adolescens GT 4 . — Hemmerode GM :12 froqu. artabat M 3.

119. Vgl. Dial. mirac. I 4 (vgl. Vita Davidis c. 24, ed. Hees S. 58),121. Vgl. bereits Vitae patrum III 219 == Migne, Patr. lat. 73,810: Beider Leiche eines Mönches werden 100 Goldmünzen gefunden. Der Abtbefielüt, sie ihm ins Grab nachzuschleudern. Aehnlich wird dem Mönchund Arzt Justus, der drei Goldstücke in medicamine versteckt hatte,mit demselben Fluch das Geld ins Grab nachgeworfen, bei Gregor,Dial. IV 55 (57) = Migne, Patr. lat. 77, 420; ed. Moricda S. 317. Vinc.Bellov. Spec. hist. XXII cap. 108. Herbert, Cat. o£ romances III 122, 28; 571,179; 597, 2 u. 600, 16 (Nonne). Little, Liber exemplorum Nr. 18.

!) Vgl. Vitae patrum III 43 t= Migne, Patr. lat. 73, 765. Vgl. auchNr. 59. Exordium magnum ord. Cist. V 18 = Migne, Patr. lat. 185, 1171.