110
fessione post inunccionem atque sacram coonmunionem diceret: „Modoletus esto, frater, quia Dominus dabit tibi vitam eternam", ille valdefiducialiter respondit: „Ego certus sum de vita eterna". Cui cum virsanctus timeret, nesciens, de quo fönte verbum emanaret, diceretque:„Quid est, frater, quod tarn presumptuose loqueris?", ille non minori 5constancia quam prius subiecit: „Domine, vel vos estis mendax, velmeuin est regnum celorum". „In quo?" inquit. Respondit conversus:„Quando in facie conventus promisi vobis obedienciam inter manusboni usque ad mortem et vos michi respondistis: 'Et Dominus det tibivitam eternam', nunquam ab illa hora usque in presens neque vobis 10neque alicui fratrum meorum extiti inobediens; ipsi enim festes sunt".Quo audito beatus abbas respondit: „Perge securus, quia revera, utdicis, tuum est regnum celorum; tibi enim debetur denarius diurnus"(vgl. Matth. 20, 2).
113. (Om. VIII. Copp. II, 32). 'Venientes autem et primi arbi- 15trati sunt quod plus essent accepturi: acceperunt et ipsi singulos dena-rios' (Matth. 20, 10). Hü eos exprimunt, quibus cogitaciones sue stig-gerunt, quod plus mercedis propter longitudinem temporis et immen-sitatem laboris sui quam senes et decrepiti, qui conversi sunt tarde,recepturi sint a Domino, et ob hoc extolluntur. Non est diu quod que- 20dam sanctimonialis ordinis nostri huiusmodi cogitacionibus pulsataconfessori suo dixisse fertur: „Bone domine, estne vidua una, queforte tres vel quatuor liberos genuit in seculo et modico tempore la-boravit in monasterio, michi equiperanda, que virgo intravi et ab in-eunte etate Domino servivi?" 25
114. (Oni. VIII. Copp. II, 34). Tempore quodam cum sanctusBernardus, abbas C 1 a r e v a 11 i s , adhuc adolescens ad mis-sam staret et quedam illic negligencia circa ministerium altaris conti-gisset, quedam reverenda persona illi tristi vultu apparens ait: „Siscirent monachi, quantum sanctos angelos, qui hie presentes sunt, con- 30tristarent, cum in hoc sacro ministerio tepidi sunt et negligentes, etquantum eosdem letificarent, quando illos devotos vident atque fer-ventes, cauciores efficerentur." Quem cum interrogaret vir beatus destatu monaohorum, respondit ille: „Omnes, qui in ordine Cister-
c i e n s i perseveraverint, salvi erunt." 35
Es schließt sich an Nr. 115.
115. (Om. VIII. Copp. II, 34). Non nos hec verba, fratres, sedu-cant. Si aliqui essent inter nos, quod absit, fures, proprietarii, con-spiratores eisque consimiles, tales de ordine non essent, quia eiusmodi
26 cum beatus Bern. G. — 27 adhuc f eh l't G. — 28 c. monasterium HL.— altaris fehlt GHL.
113. Vgl. Dial. rairac. VII 16.
114. Vgl. Exordium magnum ordinis Cisterciensis II 1 = Migne, Patr.lat. 185, 415 (vgl. 1023). "
115. Vgl. Dial. mirac. I 33.