91
visitavit quandam reclusam satis sibi familiärem. Quo viso cepit illaniirabiliter flere. Cui cum diceret: „Cur fies, mulier? quid habes?"respondit illa: „Non possum invenire Dominum meum. Quid faceredebeam, penitus ignoro." Sciens eam feminam esse sanctam ac reli-
6 giosam, in quodam spirituali ioco sie ei respondit: „Mulier, Dominusin aliquo latet foramine: circui parietes cellule tue, clamans cottidie:'Domine, ubi es? Ostende michi faciem tuam, sonet vox tua in auri-bus meis' (Cant. 2, 14). Forte casu eum invenies." Recedente magistrofecit illa sie. Et post aliquod tempus, cum ipse iterum eam visitaret,
10 illa cum leticia eum sie allocuta est: „Deus vos remuneret, quia vera-citer, sicut michi dixistis, Dominum meum inveni." Et cum reduxissetei ad memoriam, stupebat valde, admirans Christi humilitatem.
68. (O m. XV. Copp. I, 134). Simile pene contigit in Com-mede 1 ), quodam cenobio sanetimonialium ordinis Cisterciensis, sicut
15 a priore eiusdem loci audivi. Erat ibi puella quedam, ymaginem ha-bens Salvatoris. Quam cum perdidisset et cottidie cum lacrimis que-reret, nocte quadam Dominus in hec verba locutus est ei: „Noli flere",ex nomine eam vocans, „quia in saeculo positus iaeeo sub stramentislectuli tui ad caput". Mox illa surrexit, quesivit, invenit. — Quis non
20 stupeat ad tantam benignitatem divine sapiencie? 'Dignos se cireuitipsam querens et in viis suis se ostendit Ulis hilariter' (Sap. 6, 17).Poterant sanete iste mulieres cum Maria et Joseph dicere: 'Fili, quidfecisti nobis sie?' (Luc. 2, 48). Vox ista vox est congratulacionis, nonincrepacionis.
25 69. (Oim. XV. Copp. I, 135). Quidam dona Christi ita habent admanum, ut quasi imperare eis videantur. Ante unum mensem, prius-quam venirem ad ordinem, adolescens quidam, Christi anus no-mine, sanete conversacionis, in domo nostra defunetus est. Hie tem-pore quodam lacrimarum graciam sibi subtraetam et per confessionem
so oracionemque diligentissime quesitam per osculum ligni Dominici,quod apud nos est, invenit. Que gracia ab illa hora ita fuit ei subieeta,ut, quociens vellet, lacrimas haberet.
70. (O m. XVI. Co p p. I, 136). Tempore C ü n r a d i imperatoris 2 ),cum sanetus Bernardus in Alemannia lingua Gallica predi-
13 Cummede M * T *. — 14 cen. monialium M*T*. — 15 puellula T *.— 33 Conradi M'T<.
68. Vgl. Dial. mir. VI 32.
69. Vgl. Dial. mir. IV 30.
70. Vgl. S. Bemardi Vita prima, 1. III auetore Gaufrido, cap. 7 (=Migne, Patr. lat. 185, 307} u. Vita seeunda auetore Alano, cap. 42 (=ib. 185, 493): Inde erat quod Germanicis etiam populis loquens miro audie-batur affectu, et ex sermone eius quem intelligere, utpote alterius lin-
!) Cisterzienserinnenkloster Chumd auf dem Hunsrück, zu Eberbachgehörig.
2 ) Der Staufer König Konrad III., der 1147 den zweiten Kreuz-zug auf Drängen Bernards von Clairvaux unternahm.