76

etenim nemo habet potestatem apud eum sicut ego: ego quippe feci eumin terris hominem fieri et salvare homines". Et illa disparente intellexiteam esse compassionem atque elemosinam, qua Deus promeretur. Hincest quod pauperes cottidie ad ostia divitum clamant: „Date nobis pa-nem propter Deum", quasi dicant: „Mittite nobis elemosinam, et Deus 5vobis reddet suam graciam".

22. (O m. X. Copp. I, 115). Legitur in Vitas-patrum, ut rei exi-tus comprobavit, sathanas quendam monachum probate vite, abbateproprio dissuadente, de monasterio duxisse in heremum ad vitam soli-tariam, deinde sub specie cuiusdam abbatis quasi communicandi gracia 10ad quandam, que in vicino erat, ecclesiam, novissime ad domum patrisreducens quasi ad dimissam hereditatem pauperibus distribuendam,sicque deceptum per peccatum fornicacionis precipitavit in baratrumdesperacionis. — Si per pelles no<n intelligeretur mollicies carnis, nonsibi Oethei in posterioribus percussi fecissent sedes pelliceas (/ Reg, 155, 9).

23. (O m. X. C 0 p p. I, 115).Inter ceteros, quos beatus abbas B e r-nardus de seculi vanitate convertit, quendam virum nobilem nomineGaufredum de partibus Flandrie x ) secum traxit. Qui cum invia gravissima temptacione cepiSSet pulsari et tlOC unus ex fratribus 20

in vultu eius considerasset, respondit: „Scio, scio quia nunquam am-plius letus ero". Relato hoc verbo ad hominem Dei, oracionis causasanctus ecclesiam prope viam stantem intravit et Gaufredus tediogravatus interim super lapidem obdormivit. Utrisque surgentibus, illOde oracione, isto de sompno, apparuit Gaufredus tantum iocundior et 25hilarior ceteris quantum tristior prius. Improperante ei predictO fratreamicabiliter verbum mesticie respondit: „Etsi tunc dixi: „Nunquamamplius letus ero", nunc dico: „Nunquam amplius tristis ero". Nimi-

rum ingressus fuerat iste ad Herodem.

24. (Om. X. Copp. I, 117). Tria [aururn, myrrham, thus] hec 30nobilissimus princeps Theobai dus memhris Jhesu impendere con-suevit; erat enim comes C a m p a n i e 2 ), vir mire atque stupende mise-ricordie. Habebat hie leprosum quendam, ante quoddam castrum suumcommanentem. Cuius tugurium quociens preterivit, tociens de equodescendit, intravit, pedes lavit deosculatisque manibus elemosinam por- 35

4 panem pro Deo M 4 T 4 . — 19 Ganfredum T 4 . — 23 et GanfredusT*. — 25 Ganfredus T *. — tanto M»T«. — 35 deosculansque M*T*.

22. Nach Vitae patrum V (Verba seniorum) 7, 24 = Migne, Patr.lat. 73, 898 f.

23. Aus S. Bernardi Vita prima, 1. IV auetore Gaufrido, cap. 17 (16)= Migne, Patr. lat. 185, 331; MG. SS. 26, 113 f.

24. Vgl. Dial. mirac. VIII 31. Thomae Cantipratani Bonum universalede apibus ed. Colvener, Duaci 1627, p. 254. Schönbach, Ueber Caes.v. Heisterbach III (a. a. O.), S. 48 ff.

!) Gaufridus de Perona, f als Prior von Clairvaux 1146.2 ) Graf Theobald II. (IV.) der Große von Blois (seit 1102) und Cham-pagne (seit 1125), gestorben 1152.