XLIX.

Fundamentuth efi, in quo fundatur & incipit relatio.

I.

Terminus eft velut finis, ad quem tendit & in quo definit relatio.Itaque ille non potefi manere, fublato fundamento, ut: Si relatio interpatrem & filium dicitur paternitas,pater eft fundamentum: filius veroeft terminus. Si vero dicitur filiatio ("fas fit ita loquar,) filius eft fun-damentum, & pater eft terminus. Abaliistamen hafioquendi formulasaliter accipiuntur. Sic Ccena Domini non poteft nominari Sacra-mentum,nifi intentio inftitutorisobfervetur.

LI.

Adverfta funt contraria affirmantia, quse inter fe velut e regioneperpetuo ad verfantur,h.e.unumfic oppugnat alterum, ut nunquam ingratiam redire,aut fibi mutuo conciliari poffint.

III.

Hactenus fuerunt contraria affirmantia :fequuntur negantia.

LIII.

Negantia funt, quorum alterum ait, alterum negatidem,hoceft,ubi alterum elt aliquid vereexiftens & definitum, ficu pofitivum,cui inaliquo genere entium fuus tribui poteft locus, alterum non item. Di«cutiturq; negantia <ruv

LIV.

Negantia funt vel contradicentia,vel privantia.

L V.

Illaprxcedunt.Efi enim negatio in contradicentibus latioris am-bitus, quam in privantibus. Omnis enim privatio efi: negatio,at nonviceverfa. Et omnis habitus efi affirmatio: at non omnis affirmatiohabitus.

IVI.

Contradicentia funt contraria negantia, quorum alterum negatubiq; indefinite, id efi, fimpliciterfeuablblute.utnonnecelfcfit,affir-matum in fubjedtoineflepofte.

X IVIT.

Sunt,qui faciunt unam tantum contradidionem, nempe criti-cam feu judiciariam, topicam nullius ufusefleexiftimantcs,cum qui-husnos ha&enus pro nofirocaptu non facerepoflumus,fedutramq;

B