DE DISSENTANEIS.

T H E S I S I.

Icut rerum funt confenfiones & convenientia:: fic etiam funtdisfcnfioncs & differentia:.

II.

Vix enim reperias duas res, qua: non aliquatenus conve-niant fecundum rationem aliquam communem; quam communita-tem ideo in-ftituit naturae author, quia neceffeefl, omnia pendere abuno, & omnia viciflim tenderead unum. Vix etiam reperias duas res,quae non aliquatenus differant: quam differentiam author naturae ideoinftituit,ne multa effentunum,

III.

Itaque quum disfenfionis dodtrina quamplurimum in fcholisPhilofophorum ufurpetur; commode me fa&urum exiftimavi, fi decategoria argumentorum disfentaneorum amicam & placidam ev£n-mtn iufiituerem.

IIII.

Sicut autem confentaneu definitur, quod confentit cum re quamarguit: fic disfentaneum definiturargumentumfimplex,quoddisfentita re quam arguit.

V.

Disfentire autem eft, ob rerum discordiam & leporina interfenon convenire. Itaque ficut confentanea propter affirmationem va-lent quamplurimum ad probandum; fic disfentanea ob negationemad refutandum funt maxime idonea.

VI.

Licet vero omnia argumenta,quatenus argumenta,hoc effiin fuanotione fecunda confiderata, ac proinde ut relata, fint aeque nota;tamen fi res quae illis fubfiernuntur,ponderemus,non omnia funt aequeflianifcfta, fed fbium hoc di&fentaneis, tanquam fpecialis proprietascompetit.

VII.

Efi autem disfenfio alia remiffior & quafi imperfctSior: alia ardi-or &abfoluta. A z