Druckschrift 
1 (1838) Manessische Sammlung aus der Pariser Urschrift, nach G. W. Haßmanns Vergleichung
Entstehung
Seite
19
Einzelbild herunterladen
 

10. Grabe lkuodolk bott Ltuwenburk.

19

unt wsene des, daz mir wol gelinge:alrelt meret lieg min uugewin.

4 . So ich bi tr bin, min large ilt delt mere, (11)Ms der lictz »che biulrr suo der gluol,

Wer brennet lictz von rchle tzarte lere:tr groziu guele mir daz leibe tust.

Swrnne ich bi ir bin, daz tretet mir den muot,unt ltirbe ober rchtc, llvenne ich von tr krre,

Man mich daz letzen bunkct allo guot.

5 . M lchcrnen lig tzan ich davor erkennet, (12)er tust mir, als brr vledramus daz ltrtzt,

Win vliuget daran, uns lt lictz gar verbrennet,tr groziu gurte mich allo verriet,l, 9 l>. -Mi 11 tumbrz tzerse daz rnlie mich allo nietich rntzabe mich lo verre an lt verkennet,daz mir se jüngclt rctzt allam geletzter.

IV.

1 . Arg Mule an dem Walde, (13)

ltn loub ilt genetget,

daz doch vtl lctzone ltuont vrcclictzen e; (xxi,u.)Mu rilet rz balde,des link gar gelwetgctdie Vogel' ir langes, daz machet der lne.

Wer tuot in, Leide, unlankte unde we,des muoz dur not mich verdriezen der sit,uns ich rrlitze, ob der wtnrcr scrge,davon diu tzetde brtwungcn nu lit.

2 . 2 lib unde linne,die gab ich tr bür eigenul genade, der li tzat grwalt.

Mt, daz diu Minnetr gurte wil an mir Leigen,lo ilt al min Kumbcr se drouden geltalt.

Sus mak ich jungen, lus wird' ich alt,

Wan daz mir rin innere noch lanlter tuot,daz lt scr betten ilt vor uz gesalt,diu mich lol machen vra vrcclictz gemuor.

3 . Wolde li eine,wie letztere al min Neuerewürde geringer, lwic We li mir tuot.'

M lig ilt lo reine,daz nie man wTre

an vröudenricher, noch tzotzer gemuor.

Ult, daz diu lctzoene ir genade an mir tuot,lo ilt mir gelungen noch baz, banne wol.

Wan diu bil guote ilt noch bczzer, bau guot,von der min tzerse nitzt lctzriden rnlol.

V.

1. Ach tzan mir lelber gemactzct die Unsere, (16)daz ich der grr, diu lirtz mir wil rntlage»,

Dm mir L'erwcrbenne vil litzte wirre,die vliutze ictz, Wan lt mir nitzt Kan betzagen,

Uetz minne die, diu mtrs nitzt wil vertragen,mich mtnnrnt auch die mir lint doch bor nuere:lus kan ich wol, beide, Metzen mit jagen.

2. G we, daz ich nitzt rrkande die minne, (17)e ich mich tzete an li vertan!

So tzcre ich von ir gewendet die linne,

Wan ictz ir nach mincm willen nitzt tzan.

Sus lrrrbe ich ul vil tumbrn Wan,des buchte ich groze not gewinne:den Kumber tzan ich mir lelber getan.

VI.

1. Daz ich den lumrr allo mazeklirtzen Klage, (18)Walt mit Lluomen, die lint gar betwungcn,daz ilt davon, daz lin Litmir noch tzrr tzat gcbrümt tzarte Kleine ümb ein wig.Vil litzte gcbrouwcnt lt die lichten tage,den davor ilt natz ir willen gelungen.

(14) mak mir der Winter den ltrtt

noch gelctzciden tzin s'ir, der ie gcrte min lig,

So ilt daz min rctzt, daz ich in temer ere,

Wan minrr ttiurre wart nie mere:owe, L'wiu lat mich verderben diu Acre!

2 . Din tzetde, noch der bogel lank (xxich.) (19)kan, an' ir trolt, mir nitzt vröude bringen,

diu mir daz tzerse unt den lip tzat bctwungcn,daz ich tr nitzt vcrgezzcn mak.

Swie vtl li gelingrnc, mich dunkrt Le lank

(1 5 ) daz biten, dur daz versage ich an guotrn dingen,davon muoz ich dur not lin ungclungcn

von ir, Wan mir nie wig lo natze gelaK.

Swenne lt wil, lo bin ich leides ane;min lachen ltst lo bi lnnnen der mane:

Loch was genuoK groz min bröuüe tzer von Waue.3 ^