110
grammaticae quam clivinae sapientiae gnarum, iacu-erit in gloria.» 15) Lutlierus vero nervose ac turbu-lenter, ut solebat, contra eos dixit, qui hebraicisermonis peritiam in coelum laudibus extollebant,S. Patrum vero intelligentiam S. scripturae inepteac immoderate despiciebant. Ipsa eius verba, quaefacile noscitaveris, haec sunt: «Wenn es solite
Wiinschens und Walilens gelten, entweder, dafsich S. Augustini und der lieben Viiter Verstand inder Schrift solite haben, mit dem Mangel, dafs S.Augustin zuweilen nicht die recliten Worte oclerBuchstaben im Hebriiisclien hat, oder solite derJuden gewisse Worte und Buelistaben, olme S.Augustin und der Viiter Verstand: ist gut zu reeli-nen, wozu ich wiihlen wiirde: ich liefse die Judenmit ihrem Verstande und Buchstaben zum Teufelfahren, und fiihre mit S. Augustin's Verstand ohneihre Buchstaben zum Himmel.» 16) Neque minusBossuetus omnem navavit operam, ut pravam Cri-ticorum illorum opinionem divelleret. In libro supralaudato Simonis iudicium de S. Patrum commentariisredditum modo gravissimis perfringit argumentis,modo facete dictis illudit. Ipsum audiamus. 17)“Quant aux critiques modernes, inquit, qui s’ima-ginent faire les savans et les grands liebreux, ensoutenant les Solutions des Rabbins contre lesPeres, et meme leur en fournissant de nouvelles a1 ’exemple de Grotius, nous disons avec s. Justin:
15) VI. c. 17. n. 2.
16) Cf. Ueber die Auslegung der letzten Worte Dav. III.Seite 2783.
17) Liv. III. chap. 30. Tom. I. p. 251.