87
‘K
ab
Ium estjconiia,ioribiij,liscopoj
hh eiet noliCimim sibi Jcis dicbuiecelesiiit, qms Ecekmaximi>e illudsU \ito-
i neces»lare; s*in ecclf
48 . $
litctstllt'
leol <ti#*1(0$^
siae suae doctrina, inconcussa animi fiducia conqui-escere possint. Prolixius de hac re inter VeteresPaulus Pelissonius, qui a Reformatorum ecclesiaad Catholicam se convertit, et recentissimo temporeMohlerus disserunt. «Liicherlich, inquit posterior,ist eine Offenbarung, die uns iiber ihren Inlialt imDunheln liifst, und keine gemeinsame feste unddauernde Verstiindigung iiber denselben unter ih-ren Anhangern liervorbringen kann; sie offenbareteben darum Nichts, widerspricht dadurch, und wi-derspricht sicli selbst.» 84) Simili fere ratione dicitKleeius: «llir (der Kirche) magisterium, ministe-
rium, ihre Auctoritat in Beziehung auf das Gott-liche, Walirheit und Gnade, wiire ohne den Cha-rakter der Unfehlbarkeit eine baare Nichtigkeit,eine logische und religiose Blasphemie.» 85)
§. 24.
Vivum itaque habemus in ecclesia Catholicadoctrinae testem, magisterium ecclesiae Spiritu s.ductum, quod ipsum litigantium utrinque rationesaudire et sententiam eloqui valet. Hic iudex soluscapax est, de sensu sacrae scripturae, quae saepetanquam fragmentaria reperitur, (cf. §. 16.) senten-tiam dicendi, tum, quia totum doctrinae christianaeargumentum, quasi cordi inscriptum, possidet, tumquod auctoritatem divinam prae se fert, nec uthomo, licet eruditione atque scientia, praestantissi-mus, errori obnoxius est dubioque subiacet. Nun-quam enim mortales, quod ad religionis negotium
84) Cf. Symbolik p. 325.
85) Vide lib. 1. p. 77.