gatam, ui authentiae nomine digna habeatur,omnibus carere, vitiis. Id solum statutum est, edi-tioni nostrae non in-esse errores ad fidemmoresque pertinentes, quod negare quis audeat?Praeter multos alios Grotium quoque adversariumhaberet (vid. p. 19.). In aliis autem rebus Conci-lium Vulgatae hanc praerogativam non tribuit,neque emendatores posteriores vindicarunt, sedingenue confessi sunt, multa, quae mutanda vide-bantur, consulto immutata relicta esse. Cf. §. 4et5.
Alterum vero, quod Concilio adversarii expro-brare solent, in eo consistit, ut contendant, Vulgatatextui originali praeposita, prohibitos esse interpretes,quominus ad illum recurrant. « Auf dem tridenti-nischen Concil, inquit Tzscliirnerus, wurde die altelateinische Bibeliibersetzung, die man Vulgata zunennen pflegt, fur authentisch erklart d. h. dafs sieais ausgegangen und angenommen von der unfehl-baren Kirche, Basis aller Schrifterklarungsei und die Schrift nicht nach dem Grund-texte, sondern der Grundtext nach der Ue-bersetzung ausgelegt werden diirfe undmiisse. >> 2 9) Sane mirum mihi esse videtur, quo-modo fieri potuerit, ut Concilii verba, licet tamclara tam que perspicua, perverterentur. Tanta estmalitia, ut ipsi adversarii, qui veritati magis indul-gent, eam castigare coacti sint. «Iniusta est «aitDoederleinius» criminatio nonnullorum, qui ponti-ficiam ecclesiam versionem latinam textui hebraeovel graeco aequiparare nedum praeferre, tra-
29) Cf. Vorlesun gen uber die cbrislliche Glaubenslehrc. Scito59. seq. Leipzig 1829.