ct a reformer les vieilles expressions pour les ren-dre plus latines et plus Ciceroniennes. >•)Et alio loco: Le dernier siecle a ete tres-fecond enversions de 1’ecriture Sainte clans l’eglise d’Qccident.Quelques savans hommes, qui avaient appris lalangue hebraique, crurent qu’ils pouvaient faire surle texte hebreu une version de la bible plus exacteque 1’ancienne Vulgate latine, altribuee ii St. Jerome.C’est ce qui fut cause, qu’on vit en tres-peu detemps un grand n ombre de tr a d u ct i ons assezdifferentes les unes des autres, bienque tousprotendissent, qu’ils traduisaient la bible sur lememe original hebreu.» 12 )
Quibus perpensis non miratus fueris, quum inSixti Y. bulla laudata illius temporis pestem varia-rum versionum ita fere descriptam legeris: «verumcallidissimus ac nequissimus humani generis hostisnullum non movit lapidem et tentavit, ut sacrorumquaedam corruptissimae bibliorum editiones prodi-rent, atque ita impietas sub pietatis figura delitesceretac populis scoria pro argento, fel draconum pro vino,pro lacte sanies obtruderetur. Cumque non in haere-ticis tantum, sed in Catholicis etiam quibusdam,tametsi consilio dissimili, subortum sit nimiumquoddam nec plane laudabile studium, etquasi libido scripturas latine interpretandi:idem malorum omnium artifex Satanas per illos,licet nihil tale cogitantes, ex hac ipsa tam incerta,ac multiplici versionum diversitate et varietatesumpta occasione sic miscere omnia, atque in
11) Cf. chnpitre XXL
12) Cf. Histoire critiquc du V. T. liv. second, chap. XX.