dubium revocare, et, si fieri posset, rem eo per-ducere contendit, dum scripturarum diversi inter-pretes aliam atque aliam formam ac speciem induunt,nihil in iis certi, nihil rati ac firmi, nulla deniqueinviolabilis auctoritas sine magna difficultate repeririposse videretur, ita ut hoc seculo valde timendumfuerit, ne in priscum illud editionum Chaos rediremus,de quo beatus Hieronymus inquit: « «apud latinos totsunt exemplaria quot codices,»» et unusquisquepro arbitrio suo addidit vel subtraxit, quod eivisum est, et utique non potest verum esse, quoddissonat.»

§• 8 .

Quem abusum penitus tollere valde cupientesS. Cone. Patres multum disputaverunt, quonammodo id optime fieri posset. 13) Magna vero erantin varietate ac dissensione, utrum pro temporis con-ditione ad textum originalem recurrendum, an sacrascriptura, ut erat usitatum, secundum latinam eccle-siae versionem legenda esset. Sententiae priorisnmlti se praestiterunt defensores, posteriori autemmulto plurimi adhaeserunt, diversi diversis utentesargumentis. >4) Illi in disputando vel hoc asse-

13) Cf. Paulus Sarpius 1. II. c. 51. pag. 268.

14) Causam, ex qua Patres sententiae priori minus faverent,infra explicabimus. Richardi Simonis testimonium 5. prae-cedente laudatum, quid exinde secutum sit, satisdemonstrat. Longe plurimi linguam liebraicam ne labrisquidem primoribus attigerant; latina vero locutio, ut aitPallavicinius, erat universe cognita cunctis hominibus theo-logiae peritis, adeoque idoneis ferendo de dogmatis fideiiudicio: cumque id per humanam solertiam peragendum