188 Chronicon "Wormatiense.
Interea quidam canonici maioris ecclesie eodem tempore impetrantesin Moguntinensi civitate Romanum iudicem sive imperialem contra civitatemWormatiensem, pro eo, quod consulatus sublevaret de vino ungelt; quodtarnen magis episcopi videatur, sicut ab antiquo tentum fuit. Feceruntques propter commune bonum. Et sie Wormatienses ad Moguntiam citaverunt.Tunc autem episcopus Moguntinus non fuit inclinatus civitati Wormatiensi,propter quendam Nicolaum eiusdem civitatis nomine Memminger 1 , et sie civesipsum episcopum pro suspecto habuerunt. Gantor vero collegii, vir superbus,cum aliis quibusdam canonicis amicos suos erga civitatem incitaverunt ad10 vexandum cives incendiis, depredationibus et variis tribulationibus. Alii verosimulantes falsam amicitiam ab extra ostenderunt, quam tarnen in corde nonhabebant. Nonnulli tarnen ibi probi viri existentes cordialiter eis compatic-bantur. Sed episcopus cum collegiis nihil ad hoc fecerunt, et sie inter hec,inter sacerdotes et cives simultas insurrexit nova, propter quod et sacerdotes15 in timore erant, quia optima pars civitatis combusta fuit, et multi cives obhoc depauperati erant. Ideo episcopus cum quibusdam canonicis supra dietamcitationem ad iudicem imperialem in Moguntia ob pacem et concordiamabiecerunt et cassaverunt.]
"Suis etiam temporibus et laboribus civitas Wimpinensis, que diu a
20 matre sua ecclesia Wormatiensi abstraeta fuerat, rediit in manus et potestatem
atque possessionem ipsius episcopi et ecclesie 2 sue. Gonstiterat b cum 0 hec d
quandam summam peeunie, videlicet ducentas marcas argenti, pro quibus
mi ipse bona 0 quedam ecclesie obligavit, alias expensas f de suis aeeepit. Migravit
39. Nov. itaque ab hoc seculo idem dominus Richardus episcopus anno domini 1257
26 in vigilia saneti Andree apostoli 3 et sepultus est ante altare sanete crucis in
ecclesia maiori.
Post obitum domini Richardi 8 episcopi continuo dominus Eberhardusprior electus 4 intravit civitatem Wormatiensem, quia ipse erat illis temporibusapud Nuhusam h , et venerat noviter de curia Romana. Gepit enim laborarei. Tim. 3, l. so apud prelatos et canonicos maioris ecclesie pro episcopatu diligenter, inten-dens quod ait apostolus: „Qui episcopatum desiderat, bonum opus desiderat."aifie». Et constitutus est finalis dies eligendi in diem sanetorum innocentum annodomini 1258' 5 . Superveniente autem die venit dominus H. Spirensis epis-copus 6 , comes de Eberstein k et comes E. 1 de Leiningen et alii amici sui.
a ) 3 a 3*. b ) 3« consteterat. °) .3' enim. <*) 3« hoc. «) 3 6
bona sua. f ) 3° aliis expensis. 8) 3° Reinhardt 1') 3« Nauhausan.
') a. d. 1258 fehlen bei 3«. k ) 3 a Ebestein; bei 3» fehlen c. d. E. ') E. fehltbei 3».
1 Bei Zorn p. 111 heisst er Muchinger. 2 1220 mussle Bisdiof Heinrich
den Kaiser Friedrich IL mit Wimpfcn belehen, s. ÜB. I nr. 123. 1254 erhielt Bischof
40 Richard Wimpfen wieder zurück, s. die beiden Urkunden bei Schannat II, p. 125.* Diese Angabe ist jedenfah unriclitig, s. o. 181, 49. * Kiterhard, Rauhgraf, Hess
sich nach dem Tode Richards nochmals als Kandidat qegenüher dem DomdecliantenBurchard aufstellen, welclicn er mit einer jährlichen Rente von 40 Pfund, abfand.11. Jan. 1258 wurde er vom Erzbisdwf Gerhard von Mainz bestätigt, am 13. Jan.
45 1258 zog er in Rom ein, aber noch 29. Nov. 1259 urkundet er ah Electus. Kr starb22. März 1277 in Montpellier. * Die Wahl fiel Ende 1257 und nicht 1258.
' Heinrich, Graf von Leiningen, Bischof von Speier 1245 — 1272.