Druckschrift 
Monumenta Wormatiensia : Annalen und Chroniken
Entstehung
Seite
178
Einzelbild herunterladen
 

178 Chronicon Wormatiense.

peratorem quod hec facere audebat; voluit eum denunciare et totam terramsuam ponere sub interdicto. Que omnia frater Hermannus sua astucia de-posuit, et reduxit episcopos, promittens domino pape ipsos gratie" dominiimperatoris honeste et secundum voluntatem eorum restituere. Qui continuo

'•> cum ipso exeuntes duxit ad imperatorem, et perfecit omnia que promisit 1 .n« Hiis honeste peractis dominus Landolfus episcopus reversus est Wor-

matiam et honestissime receptus, restituit divina que in recessu suo pertotam civitatem suspenderat, quam suspensionem clerus et cives propter ipsumlibenter sustinuerant, quia ipsum diligebant. Venit itaque die dominica, quait. Du. 10 in ecclesia cantatur „Gaudete in domino" 2 , que b ipsa die celebrata fuit b inecclesia maiori cum maximo gaudio quod episcopus sie vicerat tribulationessuas. Et ante introitum suum oportebat iudicem exire civitatem 8 . Et sieconfusi sunt sui° adversarii. Attamen dominus imperator rogaverat dominumepiscopum, ut eos gracie sue reformaret. Statim etiam dominus episcopus

15 resumens suos quindeeim consiliarios consilio honeste et potenter presedit.

Procuraverant etiam adversarii sui, quod dominus imperator misit ei*. Nov. literas, consulendo et rogando, quod cum quatuor militibus ecclesie ministe-rialibus et cum octo civibus huic consilio presideret d . Hec procuraverant ad-versarii domini episcopi ob hanc causam, ut ipsum ab episcopatu removerent

so si statuta predecessoris e sui infringeret, que per omnia salva et rata iuraveratconservare. Ad hanc literam dominus episcopus respondens ait: Quod priusde Corona capitis usque ad plantam pedis vellet exeoriari, quam minimumarticulum, sui predecessoris maximis laboribus et expensis ac cleri obtentum,in vita sua deponere vellet. Et sie cessavit dominus imperator nolens contra

s» iuramentum suum aut aliquo contraire*.

* Ma f [Postea Syfridus archiepiscopus Moguntinus succedens factus est inimicus

capitalisWormatiensium, faciens eis damnamulta cum multis nobilibus, habebant-

que tunc Wormatienses tribulationem magnam neminem habentes adiutorem, nisi

palatinum Ottonem et marggravium Hermannum Badensem, qui eis damnum

so inferre non sinebant, in quantum prevaluerunt. Syfridus autem predictus invadenscivitatem Wormatiensem valde damnifieavit et cives multos valde captivavit,puniens eos usque ad mortem s . Insuper et eos exeommunieavit et alios adhoc instigavit, maxime episcopum Wormatiensem, mandans sibi interdictum.

*) 3 b gratia. b ) 3 b qua — sunt. °) sui fehlt bei 3 b . d ) 3 b pre-

85 siderent. °) die Hu. predecessorum; aber «. u. Zeile 23. { ) j. Bischof schronik

und MK p. 51. Die Lesarten a. daselbit.

1 Diese ganze Darstellung ist arg entstellt, s. Köster p. 55 ff. Erst im Herbst1235 erlangte Bisclwf Landolf die Gnade des Kaisers. 2 Die Darstellung ist

unklar; wenn Landolf im April 1236 wieder in Deutschland war, konnte er kaum

40 erst im Dez. in Worms einziehen. Auch die Urkunde vom 20. Sept. 1236, ÜB. Inr. 183, setzt seine Anwesenheit in Worms voraus. > Mai 1236 ertheilte

K Friedrich II. den Wormser Bürgern ein Privileg, ÜB. I nr. 182, wonach siewieder ihren alten Rath von 40 Personen erhielten. Demgemäß musste der IudexMarquard aus der Stadt weichen. * Zur Kritik dieses Absatzes s. Köster 60 f.,

« Kähne 333 ff. 6 Bis hierher den Annales Worm. entlehnt, lieber das Verhalten

der Bürger s. auch die Briefe ÜB. I p. 392 f.