174 Chronicon Wormatienee.

valde benigne, incipiebant sibi invidere, machinantes ei mala que poterant.Erat enim dominus imperator in veniendo contra filium suum. Ad quemdicti canonici miserunt, accusantes dominum episcopum valde graviter.

1235

4. Juli »[Fridericus secundus venit Wormatiam anno domini 1235 contra filium

5 Henricum et consiliarios eius in die sancti Ulrici' cum duodecim episcopis,qui itnperatorem ibi cum gloria susceperunt. Inter quos erat Landolphusepiscopus Wormatiensis, imperatori non acceptus 2 , pro eo, quod filio eiuscontra ipsum adheserat. Et sie superior conventio tempore Henrici episcopiimmutata fuit et non tenta ad tempus, donec iterum interdicto posito, supra-

10 dieta conventio reeepta iterum fuit pro eo, quod Henricus filius imperatoris

favebat Landolpho episcopo. Insuper Henricus predictus, cum peteret a Wor-

matiensibus adiutorium, quemadmodum et ab aliis, et illi ob iuramentum

s! 2 Aprii patri prestitum nollent sibi mittere, venit contra eos cum potentia, mittens

ad eos nobiles multos cum episcopo Landolpbo ut eos sibi reconciliaret. Sed

15 cum nollent obedire, undique eos invadere coepit, iubens, ut omnes, quipossent eos invaderent, ubique possent. Et sie infmita sustinentes damna,egredi cives portas non poterant. Illi vero animum concipienles, ruterosarmatos, equites et pedites ad se reeipientes et in domibus suis eos nutrientesseeundum possibilitatem. Et licet sie gravissime aretati essent, adhuc tarnen

20 ab obedientia Friderici seeundi removeri nullo modo poterant.

Henricus autem videns eos non posse ad se trahere, contraxit undique

consiliarios circa Oppenheim post festum pasche in die Marci anno domini

25 2 Anru 1235 et quinque millia armatorum habens eos misit contra Wormatienses,

qui venientes eos vexare coeperunt, sed tantum quadraginta domos in sub-

as urbio ad sanetum Michaelem combusserunt; sed a Wormatiensibus audacter

repulsi sunt et fugati iterum ad dominum suum 3 . Henricus tarnen ubique

Pjf,. potuit annis fere duobus gravissime impugnavit 4 . Postea adveniente Friderico

seeundo cum gaudio magno Wormatiensium ab Henrici regis Germanorum

insidiis liberati sunt 5 . Dehinc Henricus veniens ad patrem in Wormatia

30 misericordiam petiit, sed non obtinuit, fecitque eum capi pater suus et in domummagnam lapideam circa sanetum Andream 8 includi, a qua perduetus fuitad Heidelbergam et ab illo ad Altzen 7 , dehinc in Siciliam missus est cumgalea, ubi usque ad diem mortis sue 8 in Castro quodam sub areta et dili-genti custodia habebatur. Imperator autem iram suam contra adiutores filii

35 effundens omnes persequi coepit et quam maxime Landolphum episcopum,quem ab urbe fugavit. Sed intercedentibus pro eo multis misericordiam im-petrare difficulter potuit] B .

a ) j. BischofschroniJc = MK o. p. 50. s. dort die Leearten.

1 s. auch Ann. Spirenses bei Böhmer, Fontes II, 155. * Bis dahin ein Aus-40 zug am dem Chronicon s. u. * Vgl. Ann. Worm. * Im Sept. 1234 war zu

Boppard die Empörung gegen seinen Vater beschlossen worden, s. B.-F. 4349 a .6 Ueber den Aufenthalt des Kaisers in Worms und die Gefangennahme Hein-richs 8. B.-F. nr. 4383 d . ' Nach der Wormser Tradition der Thurm Lug-insland. * Allerheim im Bies, nicht Altzei wie Zorn p. 78 angiebt, s. B.-F.45 p. 794. " 10. Febr. 1242. ' Landolf erlangte erst Ende 1236 die Gnadedes Kaisers, s. die Auseinandersetzung von Köster p. 56 — 60.