142 Vita Eckenberti.

se in voluntate Dei resignans fratres ad se introeuntes salubri consilio firma-

vit, et ad pacem et sanctimoniam a , sine quibus Deum nemo videbit, animas

eorum excitavit. Deinde sumptis devotissime sacramentis ecclesiae, obdormivit

in Domino, anno ordinationis suae tertio b , totius vero vitae suae quinqua-

5 gesimo tertio. Quantus autein dolor fuit in obitu suo, quis dinumerare valet!

Tandem itaque tollentes fratres corpus cari sui magistri et sacerdotali in-

1132 duentes 0 amictu ad ecclesiam detulerunt. Et quia proximus dies vigilia na-

24. d»i. tivitatis domini fuit, sepulturam eius usque in diem sancti Stephani distule-

2o.Dei. runt d . Gonvenientibus ergo in unum 0 ex diversis locis infmitis hominibus

10 utriusque sexus, ostendi sibi corpus precabantur defuncti. Quod cum factum

fuisset, novus fletus maximus ortus est. Unde alii in feretro nummos pro-

iecerunt, et mulier quaedam solidos aliquos, quos vivo dare voluit, in mani-

bus eius collocavit 1 . Finitis missarum solemniis coram altare beatae Mariae

in f ipso ascensu sanctuarii per manum venerabilis domini Buggonis episcopi

15 Wormatiensis, coram immensa multitudine clericorum et laicorum sepultus

est anno domini 1132, indictione 10, Romanum imperium strenue rege Lo-

thario regnante. Domino nostro Iesu Christo, qui vivit et regnat in secula,

amen. Uxor eius Richlindis sancta, quae fuit magistra sororum in minori

31. Aug. Franckenthal, obiit pridie kalendas septembris felix mulier. Wolframus dia-

29. Mai 20 conus, senior filius sancti Eckenberti, obiit quarto kalend. iunii. Cuno sub-

27. Mai diaconus, filius Eckenberti minor, obiit sexto kalend. iunii. Hi sunt ex viris,

ex illustribus tuis, o Wormatia, qui radicem ex te traxerunt, et sanctitatis

suae vestigia in te reliquerunt.

a ) 1: sanctificationem. b ) 1: tertiae. °) 1: mellitus. d ) 1: distribuerunt.

85 e ) 1- ergo servum. f ) in fehlt bei 1.

1 s. das IAed l. c. p. 34:

Mit groszem iamer die leide scharwarfen pfenning da in die bar,recht als man da zu opfern tut;so da was ein fraue gar ungemut,

die wolte ihme etheh Schilling haben geben,da er noch was bei seinem vergenglichen loben,doch war ir der mut nit ganz entwandt,sie stiesze sie ihme in sein dote hant.