86 Chronicon Wormatiense

et libenter ius suum cum consilio collcgii sui rcsignavit. Unde quadam vicepraesente me ibidem multa consecravit altaria cum maxima alacritate, quam-vis iam senex esset, dicens postea nobis cum gaudio: „Nihil, inquit, fatigatussum"; comeditque postea cum fratribus in refectorio, scdens solus iuxta prio-

5 rem et uno ministro contentus fuit. Et quia sciebat eos esse paupcres, factoprandio, recessit. Intronisationem etiam solennem cum responsorio: „Sintlumbi vestri", refutavit, sed occulto quodam modo intravit ibique posteastubam pulchram aedificavit pro usu hospitum, quam adhuc stubam episcopivocant. Cordialiter namque diligebat patres de Kirsgartcn et Franckenthal,

10 quibus et consilia sua secreta aliquotiens revelavit. Unde cum aliquando in-firmaretur graviter, omnia sua quodammodo eis reliquit, sed postea res ac-cidit in contrarium. Aliqua tarnen vivus adhuc singulis tribuit monastcriis.Audiens monasterium Franckenthal minoris esse desolatum, pro reforrnationesua aliquotiens laboravit. Et quia res intricata erat et aliquamdiu protcla-

15 batur, ipse in infirmitatem incidit, qua et mortuus est. In ultima tarnen vo-luntate praesentibus testamentariis quatuor millia reliquit florenos, pro refor-rnatione domus illius, qui tarnen adhuc testamentariis omnibus mortuis tra-diti non sunt. In ultima constitutus infirtnitate quidam sibi dilectus et reli-giosorum amicus dixit ei: „Domine quare, inquit, patres de Kirsgartcn et

20 Franckenthal modo non vocatis in extrema necessitate?" Qui slatim clamans

prior et conventus in unum conventualiter congregati de necessariis nove domusdermo engende tractantes atque considerantes perpendentesque expensas ac sumptusad opus perficiendum fore notabiles, nostri autem monasterii tenuitatem ac pauper-tatem hmus structuram incipere, ne dura porficcre dicam, nostris proventibus quo-

25 dammodo desperavimus, nisi bonorum araicorum adiutorio atque presidio suft'ulti,qui mutuum iuxta evangelium dantes et nichil inde sperantes a multis nos debitispreservare atque nostris indempnitatibus consulere possint. Ne tarnen structura proiiatrum ibidem habitancium comoditate necessaria non omnino intermitteretur, sedaliqualiter effectum consequeretur, ab amicis fidelibus rautuo accipientes pecuniani

30 non plus quam necessariam opus fabricc in nomine domini duxiraus incipiendum.Que tarnen peeunia mutuo data in usus huius domus nove utiliter exponenda etexposita diligenter sine fraude erit conscribenda usque ad minimum quadrantem;quod si in posterum aliquo tempore divino ordinante ac disponento consilio mona-sterium in minori Franckental contigerit ab hoc monasterio nostro Kyrszgarten se-

35 parari et inibi reformacionem inchoari nullo modo nee nos nee posteri in huiusalienacionem assentire debent nisi prius legalis et suffieiens monasterio nostro inomnibus fiat refusio. Et primo iuxta ordinacionem reverendi patris et domini do-mini Reynardi prefati episcopi Wormaciensis in testamento fiat satisfactio et suf-fieiens refusio de multis expensis et peeuniis expositis pro erigendis sepibus aggeri-

40 bus piscinis et aliis multis necessariis. Item seoundo fiat refusio de sumptibus etexpositis pro nove domus construetiono, que omnia in registris conscripta sunt inreeta et vera fide. Item 3° fiat refusio seeundum discretorum ac prudontum viro-rum dietamen de omnibus pecoribus iumentis et tocius domus utensilibus. Si enimuna dierum separacio ac aimenbracio fieri contigeret qualicumque modo vel iure

45 nulla refusione equivalente subsequento monasterium nostrum Kyrszgarten adpaupertatem extremam oportoret declinare, quod quante insipiencie ac stulticieforet, vir doctus ac prudens facile potest advertere. Quare nos prior et conventusuniversus in presenciarum presentes inter nos uno animo unanimi consensu con-clusimus ymmo nostris teraporibus inviolabiliter servare volumus et nos in hoc

so firma fide omnes constrinximus numquam nos consensuros ad separacionem nostrimonasterii Kyrszgarten a nostro monasterio in minori Franckental, nisi fiat priuscum offectu monasterio huic Kyrszgarten plena refusio et satisfactio, ut supradictumest. Actum et conclusum anno domini 1503 in magna stuba nostre infirmarie indie conversionis saneti Pauli apostoli.