10 Chronicon Wormaticnse
Caput IV.
De cathalogo episcoporum huius civitatis et quod dicitur fuisse
archiepiscopatus.
*Estque sedes episcopalis in urbo hac. Et aiunt quidam hie fuisse9 archicpiscopatum 1 , quod a archiepiscopus isto 16 sub se suffraganeos habuit, equibus Moguntinus primus fuit. Hermannus namque ordinis sanoti Wilhclmi incronica sua, quam flos b temporis nominavit, dicit de Gregorio papa tertio sie 2 :Eo, inquit, tempore in Wormatia fuit archiepiscopatus, qui nunc in Moguntiamest translatus. Et vocabatur archiepiscopatus ° Vangionum sicut Spira olim Ne-io metum vocabatur. Geroldo igitur archiepiscopo Vangionum in bello occiso suc-cossit ei filius eius naturalis Gervitio, qui propria manu interfectorem oeeiditpatris sui dicens hunc versum:
Accipe hoc ferrum quo patrem vindico carum.Idcm papa Gregorius tertius d legatum misit, qui comperta veritate, auetoritato 015 papae sedem archiepiscopalem de Wormatia transtulit in Moguntiam f . Hoc 8 Her-mannus. In Schoenhovia 3 monasterio Cisterciensium circa Heidelbcrgam hacceadem in antiquo habentur libro: celebrato ibi consilio, ut in alio libro habc-
* B. fol. 3 h u. 8b; Fuit autem sedes arehiepiseopalis in hac urbo Wangionumhabens sub se 21 episcopos quorum primus in ordine fuit Moguntinus.
20 Quando autem ineeperit aut qui fuere achiepiscopi, non reperitur. Credo quodex illis devastacionibus sint libri ammissi et eorum memoria ablata sit; licet re-]>oriuntur aliqua noniina archiepiscoporum, quorum unus vocatur Victor. Amandas:de illo leguntur in historia saneti Servacii, qui habetur in legondarum sanetorumparte cstivali, hoc verba: Servus igitur domini Ytalia iam Alpibusque retro re-
25 lictis Alsacie tandem fines attigit appropinquansque Wormacie, suseipitur magni-fice a beato Amando urbis eiusdem [Münchner Cod. fol. 9] presule, tandem de-duetus a beato Arnolpho Metensi episcopo. Hie autem Servacius claruit tempori-bus Augustini et Ihoronimi. Beroldus, qui etiam fuit episcopus Mogunt. Gerwilio,qui quoquo fuit episcopus Mogunt. et erat 16 annos in episcopatu Moguntincnsi.727 30 Circa annos domini 727. Hie fuit tempore Heraclii imperatoris et Gregorii tereii.Et illo tempore fuit archiepiscopatus in Wormacia, qui nunc in Mogunciam trans-latus est. Hec verba roperiuntur in fasciculo temporum verbum de verbo: EccoMoguntinus — quod erat tibi Guarmaciensis. Nam antea Moguntini episcopi suf-fraganei erant Worm. Hermannus quoque ordinis saneti Wilhelmi — in Worin.
35 transtulit: Hec Hermannus predictus.
a ) 2: quod quoque. h ) 1: florem. °) 1: arcliiepiscopus. d) 1 u. 2:
trianus. e ) 1: authoritatem. f ) 1: Vormatiam. 8) 1 u. 2: Hie.
1 Ueber den Anspruch Worms auf das Arcluepiscopat s. Rcttberf), Kirchen-peschichte Deutschlands I, 636 f. Die erste Spur davon bei Othlonus, vita Bonifaeii
40 (flesclirieuen um 1062, abgedr. bei MabiUon; Ada SS. III, 2, 28 ff.), p. 52: quae priusalteri subieeta erat; eine Deutung auf Worms bei Gesta Trevir. c. 19 I p. 74 antehuius (Bonifaeii) tempus Maguntini episcopi sutt'raganoi erant Wormatiensium epi-scoporum. Jene Annahme gin/j dünn in alle Chroniken des Mittelalters über, vgl. z. B.successio opisc. Mog. bei Böhmer, föntet IV, 356. S. auch Schannat I, 637.
45 2 Hermann von Genua, beziehungsweise Martinus Minorita bei Eucard, corpus med.acri I p. 1597. Ueber die Bischöfe'Gerold und Germlio s. Bettberg l. c. I p. 572 f. u.366. Die Erzählung des flos temp. beruht auf Othlon. vita Bonifaeii. 3 Kloster
Schoenau bei Heidelberg.