49 6 And.Matthioli Comm.

pldn m non ejfe Ugitmum Saxiphragon hoc loco defcriptum,qu6d ea nttUisftre notis epithymum repr<efentet. Nesque id quidem temere obtjcietur: etetum non uideo ego, quomodo Saxiphrdgon rede epithymo afimilari pojlit,qudiillud frutexfttfurculofti, hoc autetn tantum abfit dfi-uticefurculofo, ut uideatur pottus effe quoddam capillamen=tum. Idcirco facile addudwfum, ut fufpicer codicem hoc in loco deprauatum ejfc: aut Saxiphragonfi-utex erit,quifolijs duntaxat epithymunt xmuletur,ut illafolia fatis ojieniunt, qu£ in hac planta, cuius imaginem hlc exprejiimus,Plantae faxir cdpiUorum inftdr tenuifima confjuciuntur. Cteterum funt er alia herbarum gcncra, qu£ fub Saxifi-ag£ nomen-frjgE difts. cldtione uulgaribus demonfirantur, ncmpeTrichomanes, Adiantum, A fplenitm, Ftltpenduld, Mdfiilienfe fefeli,PtmpinclU qu£ hircum redolet, er dlti plures hcrb&: qu£ ideo Sdxifidg£ nomine infigniutur, qtiod omnes urindmSaxifraga aj- ciednt, e r calculos fiangant pclldtitcj;. Efl porro alia qttoq; planta Germanis herbarijs notijuma, quam Saxifia=' >a * gamdlbamcognominant. Proucnit h£cmenfemaiofaxojis,arcnofis,ajperis,fiticnttbiMq; Iock :fblijshumi pro=

cumbentibus, cxiguis, rotundis, in ambitu ferratis, uulgaris terrcjiris heder£ modo; pinguioribus tamen, e r mol~lioribus . Caulem profct tenuem, iunci modo, hirfutum, cubitalem: in cuius cacuminc jiores prodeunt albi, candidisuiolis non dbfimtles, qui menfc lunio abs% femine decidunt. Radix huic exilis, granulis quibufidm cohxrcns, cori^dndrt magmtudine, qu£ partim albicant, partim uero rufefcunt, er pro femine fcruntur, amaro gujlu. Folta chntNomina, radice in uino decofta urinam ctent,renum, er uejic£ calculos pcttunt. Idem pr^fiant cr granuld, qu£ radicibusadh^rent ,fi tufadeuorentur. Pidnta, qu£ Grecis aoc^icpxyov, et crotg>| iQgocyov, Latitus Saxifiagd,cr I talisSafifiagia nominatur.

t Q ni pojiremo imprefiifunt Gr£ci Diofcoridis codices non hic,fcd infnefeparatimfcriptum habent hoc cctputdc Saxifiaga, inter ea relatum, qu£ in hoc authorc adfcititu cenfentur. H oc diftum jit, ut ommbus conflct, iUud nofolhm Latine ,fcd etiam Gr£ce fcriptum rcpcnri.

LIMONIVAJ, HMONIVH ALIVD,

Limonij con Provenit Limonium,nuUisprorfus reclamantibus notis, tnnumeris frre plantis in paludibus, qu£ Tt-fideratio. mm fonttbus irrigantur, ac etiam Tergcfiino trdttu. H anc dutem plantamfeplafii fdlso B ehcn rubrum appcV.ant.

quctm fi quis diligenter expendcrit, eam, nifaUor, inuenict ommbus notis Limonio adjhpuUri: unde cogetur fateri

dUt

Aepaviov. LIMONIVM. CAP. XVI.

Limonion folia habet betar, tenuiora,& longiora,decem,& fepeplura: caulem tenuem, re-ftum,lilio xqualem, feminibus rubrjs fcatentem , quxguftata adftringunt. Semen tritum,& exuinoacetabuli menfura potum, dyfentericis,coeliacisqueprodeft: rubira fceminarum profluuia ii-ftit. Nafciturinpratis,& paluftribus,