De fallaciis extra dtftionem. i qj

Articulus I.

De fallacia Accidentis.

CcIdens hic dicitur, quidquid aliquo mo-

do diftinguitur ab altero, de eo tamen prae-dicari poteftfive elfentialiter, five accidentaliter.Itaque accidentia refpedu hominis funt, animalnftbile y album, & reliqua ipfius prasdicata. Cilnivero omne id, quod de alter© praedicatur, debeatclfealiquo modo idem cum illo; ut patet ex tra-«ftatude praedicatione, fit, ut accidens aliquo mo-do diftinguatur, aliquo modo fit idem cum eo,cujus dicitur accidens: ut, ammaltft. aliquo modoidem quod homo, quia homo comprehenditur infignificatione animalis, & eftaliquomodo diver-fum, quia animal praeter hominem includit etiambrutum.

Ex hac aliquali unitate & di verfitate accidentiscum fubje£to oritur haecfailacia.

Igitur FALLACIA ACCIDENTIS eft, in qua maleinfertur aliquid convenire rei ex eo, quod conve-niat ejus accidenti ; ut, ammaleft quadrupes, zrgohomo eft quadrupes. Ratio eft, quia accidens nonfumitur, quatenus eftidem cum re, cujus eft acci-dens, fed quatenus diverfum, ut ibi ammal fumi-tur pro bruto, quod eft diverfum ab homine.

Huc pertinent omnia argumenta procedentianon diftributo ad diftributum, i genere nondiftributo ad certam fpeciem fyllogifmi vitiofi,modo in reipfa, & non in fola voce apparentiamhabeant, &c.

Arti-