Pradmbula quadam ad lotos dial, 149

Major d mathematicis intelligitur de lemicir-■ culis ejusdem circuli, & accipitur quafi intclli-geretur etiam de femicirculis diverforum circu-lorum.

Ifta divifio,qinc a materia petitur,hocloco pro-ponitur,quia loci fuppeditant materiam, dialedti-• • ci quidem prtecipife lyllogifmo dialectico, fophi-ftici litigiofo.

| A RT I Cll L tlS.II.

i Quando argumentatio non /yllogr/licaj & materialis cenfeatnr bona,

■ ' TN locis agitur ordinarie de argumentationi-1 1 bus, non formalibus, qualis efl: lyllogilmus,

| fed materialibus, in quibus diximus dari polleantecedens veni conlequente fallo, fervata fimi-J li forma, quales ordinarie funt argumentationesnon lyllogifticir. Cum autem ha>c argumentatio-nes etiam bonxlint, videndum efl:, quidrequira-j tur ad eorum bonitatem,j Adverte ergo in omni argumentatione non lyl-j logifticainv6niri terminum inferentem&illatum.j Terminus inferens efl:, qui ponitur tantum inantecedente.

Terminus ill&tusdk , qui ponitur tantfim ini confequente.

j, Quod fi ponatur terminus aliquis in antece*j dente & conlequente (ut fit,quoties funt tantum

I tres termini) vocatur terminas commansi, ut hic,Omnisbomoeft animal,ergo omnis bonsoeflfubftan^

< tia; terminus inferens eft, animal, illatus fubftan*tia\ communis, homo.

L

- Tunc