Druckschrift 
Manuductio Ad Logicam, Sive Dialectica Studiosae Juventuti Ad Logicam Praeparandae
Entstehung
Seite
140
URN (Seite)
  
Einzelbild herunterladen
 

14 ® TraB. J. Part. 2. Cap. 2.

Pro tertia figura.

tertia majorem variat, fervatque minorem.

Ad quem vero modum ex quatuor perfe&tsreducendi fint finguli imperfedti cujuscunque fi-gurae. duobus modis cognofci poteft.

1. Ex di Tpofitioneprarmi irarum, quae, fervatisjamdidlis regulis, confurgit: fi enim allumendocontradictoriam conclufionis loco unius prxmif-fx, & alteram retinendo, inveniantur dux uni-verfales affirmativx, reducetur fyflogifmus ad"Barbara , & fic de reliquis. Atque hic efl opti-mus & facillimus modus.

2 . Obfervando figtiificationem vocum & vo-catium»qux continentur in hocverfuin eam remI veteribus Dialecticis confecto.

Phsbiferaxis obit terras , Spk&ramque quotannis,

Ubi hxc obfervanda.

1. Dux primxvoces, fcilicet Phcebifer j4xis,qux conftantquinquefyllabis, refpondent quin-que modis imperfectis primx figurx$duxfeq nen-tes, nempe, Obit Terras , conflantes quatuor fyl-labis, refpondent quatuor modis fecundx figurx.Duxultimx, videlicet, Sphttramcjue Quotannis,in quibus funtfex fyllabx, refpondent fex modisfertis figurx.

2. Prima fyllabaj feu potius vocalis prima, re-fpondet primo modo, fecunda fecundo, &ficdeinceps.

$. Vocalis cujusque fyllabx defignat quantita-tem & qualitatem conclufionis illius modi perfe-dli,ad quem faciendaeft reductio; ut fi fit vocalis

E, figni-